رسائل فقهى - علامه جعفری - الصفحة ٢٠ - معناى نجس ( با فتح جيم )

( و از ايشان ( اهل كتاب ) گروهى هستند كه زبانهاى خود را مى پيچانند و مى گويند اين از نزد خداست در حالى كه آن سخن از نزد خدا نيست ) .
ب ) ( لَيْسُوا سَواءً مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ أُمَّةٌ قائِمَةٌ يَتْلُونَ آياتِ الله آناءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ ) [١] ( همهء اهل كتاب با همديگر مساوى نيستند « زيرا » ، از آنان كسانى هستند آيات خداوندى را در اوقاتى از شب تلاوت مى كنند و آنان سجده مى كنند ) ج ) ( وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتابِ لَكانَ خَيْراً لَهُمْ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُ الْفاسِقُونَ ) [٢] ( اگر اهل كتاب ايمان مى آوردند ، به خير آنان بود ، گروهى از آنان مردم با ايمانند و اكثر آنان منحرف مى باشند . ) .
د ) ( وَالَّذِينَ يُمَسِّكُونَ بِالْكِتابِ وَأَقامُوا الصَّلاةَ إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِينَ ) [٣] ( و كسانى كه به كتاب تمسّك مى كنند و نماز را بر پا مى دارند ، قطعى است كه ما پاداش مصلحان را ضايع نخواهيم كرد . ) ٣ - روش پيغمبر اسلام با اهل كتاب . از تاريخ و مدارك اوليه فقه اسلامى ، ثابت مى شود كه پيغمبر اسلام از مشركين غير از دو امر را قبول ننموده است : اسلام يا جنگ با شرايط آن ، در صورتى كه اهل كتاب ميان سه چيز مخير بوده‌اند : اسلام ، يا پرداخت ماليات و همزيستى با مسلمانان ، و يا جنگ . از آن طرف ، هنگامى كه اهل كتاب به

[١] سورهء آل عمران ، آيه ١١٣ .
[٢] سورهء آل عمران ، آيه ١١٠ ، ( اين دو آيه بايستى براى اثبات مدعا مورد تأمل قرار بگيرد ) .
[٣] سورهء اعراف ، آيه ١٧٠ .