رسائل فقهى - علامه جعفری - الصفحة ٥٦ - كلمهء انفاق

اجتماع كاملا جلوگيرى مى كرد و آنها را حقيقتا به عنوان عضو اجتماع تثبيت مى نمود .
اگر چه اين مطلب كه ما از عموم آيات استفاده كرديم و با اين نقل تاريخى تأييد نموديم ، در سوره ممتحنه با صراحت كامل و به طور عموم در بارهء مسألهء مورد بحث ما بيان شده است :
( لا يَنْهاكُمُ الله عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَلَمْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ دِيارِكُمْ أَنْ تَبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ ) [١] ( خداوند شما را از دادگرى و نيكو كارى در بارهء كسانى كه با شما سر جنگ ندارند و شما را از وطن خود بيرون نمى كنند جلوگيرى نمى كند . ) پس بر طبق تصريح اين آيه نيز مى بينيم كه كمك و انفاق در حق همه مردم و همه جوامع مطلوب و منظور بوده ، و به ريشه كن كردن فقر در سطح جهانى توجه داده شده است .
نمونه اى از آياتى كه علت و نتيجه پرداختهاى مالى را بيان مى كند :
١ - ( وَأَقِيمُوا الصَّلاةَ وَآتُوا الزَّكاةَ وَما تُقَدِّمُوا لأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوه عِنْدَ الله ) [٢] ( نماز را بپا داريد و زكات را بپردازيد آن چه را از پيش ، براى خويش ، بفرستيد نزد خدا باز خواهيد يافت . ) ( ٢ - وَأَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ الله وَلا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ ) [٣] ( در راه خدا بخشش و انفاق كنيد و خود را به هلاكت ميفكنيد . ) ( ٣ - مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ الله قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَه لَه ) [٤] ( كيست كه به خداوند قرض الحسنه دهد ؟ تا خدا چندين برابر به او باز گرداند . )

[١] سورهء ممتحنه ، آيه ٨
[٢] سورهء بقره ، آيه ١١٠
[٣] سورهء بقره ، آيه ١٩٥
[٤] سورهء بقره ، آيه ٢٤٥