رسائل فقهى - علامه جعفری - الصفحة ٥٩ - علل و نتايجى كه در آيات مذكور ، براى انفاق ذكر شده است

٢ - و عيد عذاب بر عدم انفاق آيه ٣٤ ( سوره توبه ) .
٣ - اجتناب از اختلاف اجتماعى و فردى و پيشگيرى از فقر و بينوايى آيه ١٩٥ ( سوره بقره ) و آيه ١٦ ( سوره تغابن ) .
توضيح : آيه ١٩٥ ، ( سوره بقره ) چنين است :
( وَأَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ الله وَلا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ ) ( و در راه خدا انفاق كنيد و خودتان را با دست خويشتن به هلاكت نيندازيد . ) توضيحى در بارهء آيهء مباركهء ( « وَلا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ » ) ) * ممكن است در اين مورد ، اين گونه توهّم شود كه جمله ( « وَلا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ » ) جمله اى است مستقل و ارتباطى به عدم انفاق ندارد . و البته معلوم است كه خود را به هلاكت انداختن ، عقلا و شرعا ، مطابق همين آيه ، ممنوع است . براى روشن كردن اين موضوع و ردّ اين توهّم مى گوييم : آيه مزبور پس از اين دو آيه آمده است :
( وَقاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ لِلَّه ، فَإِنِ انْتَهَوْا فَلا عُدْوانَ إِلَّا عَلَى الظَّالِمِينَ . الشَّهْرُ الْحَرامُ بِالشَّهْرِ الْحَرامِ وَالْحُرُماتُ قِصاصٌ ، فَمَنِ اعْتَدى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْه بِمِثْلِ مَا اعْتَدى عَلَيْكُمْ وَاتَّقُوا الله وَاعْلَمُوا أَنَّ الله مَعَ الْمُتَّقِينَ ) [١] ( و با آنان بجنگيد تا فتنه ريشه كن شود و دين تنها از آن خدا باشد .
اگر آنان از راهى كه پيش گرفته‌اند ، اجتناب بورزند ، خصومتى با آنان نيست مگر در بارهء ستم كاران . [ اگر آن كفّار ] احترام ماه حرام را مراعات نكنند و آن را هتك حرمت كنند ، شما هم [ مى توانيد مقابله به مثل نموده ] در ماه حرام روياروى آنها بايستيد ، [ و

[١] سوره بقره ، آيات ١٩٤ و ١٩٣