تفاوتهاى دو نظام حقوق بشر از ديدگاه اسلام و غرب
تفاوتهاى دو نظام حقوق بشر از ديدگاه اسلام و غرب ١ - بند « ب » ماده سيزدهم در حقوق بشر از ديدگاه اسلام مشروط به اين است كه انسان ، كشور يا هر محلى را كه انتخاب مى كند سرزمين كفر و ديگر جايگاه‌هاى تباهى و نكبت مادى و معنوى نباشد .
٢ - اين كه در حقوق بشر از ديدگاه غرب استفاده از حق پناهندگى مشروط به اين شده است كه جرم غير سياسى نباشد يعنى جرمى نباشد كه از ديدگاه محاكم مدنى و جزايى و ديگر مقرّرات كشورى قابل تعقيب بوده باشد . بايد اين تفاوت را با حقوق بشر از ديدگاه اسلام در نظر گرفت كه حتى در موردى كه جرم سياسى باشد ، در آن صورت كه سياست حاكم در كشور اسلامى مطابق اصول سياسى اسلام بوده و از نظر اسلام هيچ گونه مورد ترديد و اعتراض و اشكال نباشد و شخص پناهنده از پناهندگى سوء استفاده كند ، نمى توان از حق پناهندگى به كشور ديگر بهره بردارى نمود .
٣ - شخص غير مسلمان از حريم مكه نبايد عبور كند و براى عبور او از خاك حجاز ، بنا به نظر بعضى از فقها ، اجازهء زمام دار مسلمين لازم است . هم چنين براى غير مسلمان اقامت در مكه جايز نيست .
حقوق بشر از ديدگاه اسلام ماده بيست و يكم
حقوق بشر از ديدگاه اسلام ماده بيست و يكم كار ، حق هر اسنانى است كه قدرت كار كردن دارد و براى دولت و جامعه تكليف است كه ايفا و اجراى اين حق را براى همه انسانهايى كه توانايى كار دارند تضمين نمايد . هر انسانى حق آزادى در انتخاب كارى را كه شايستهء او و به مصلحت او و جامعه است دارا مى باشد .
كارگر ، حق امنيت و سلامت و همه وسايل رفاه زندگى فردى و اجتماعى را دارا است . هيچ كارگرى را نمى توان به كارى بيش از توانايى او واداشت . هم چنين جايز نيست اكراه كارگر وزير سلطه قرار دادن او و يا وارد كردن ضرر به او . در اين حقوق ، تفاوتى ميان كارگران از نظر زن و مرد و رنگ و نژاد و تابعيت ( اقامت در محل كار ) و غير ذلك از اعتبارات وجود ندارد مگر در مواردى كه شرع اسلام با تشخيص صلاح از طرف اشخاص خبره و مورد وثوق ، حكم خاصى داشته باشد .