رسائل فقهى - علامه جعفری - الصفحة ٤٣ - علت وجوب نام بردن خدا در موقع ذبح

نصاراى عرب . فرمود : امير المؤمنين از ذبايح آنها نهى مى فرمود . در روايت ديگر مى فرمايد : از ذبيحه نصاراى تغلب نخوريد زيرا آنان از مشركين عرب مى باشند . در روايت ديگر از حضرت باقر عليه السّلام چنين آمده است كه امير المؤمنين عليه السّلام مى فرمود : ذبيحه نصاراى عرب را نخوريد زيرا آنان اهل كتاب نيستند .
گروه ششم - روايات متعددى است كه فقط قربانى به دست اهل كتاب را ممنوع مى داند .
١ - مانند آن چه كه در كتاب على عليه السّلام آمده است كه نبايد قربانيها را مجوس و نصرانى اعراب ذبح كنند . و اما اگر اسم خدا را ببرند ذبيحه آنها مانعى ندارد .
٢ - ابى بصير مى گويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مى فرمود يهودى و نصرانى و مجوس براى تو قربانى ذبح نكنند .
گروه هفتم - رواياتى است كه مى گويد : از ذبايح اهل كتاب نخوريد ، نمى بينيد كه آنان از ذبايح شما نمى خورند .
شايد اكثريت رواياتى كه مى گويد : اگر نام خدا برده شود ذبيحه اهل كتاب مباح است موجب شده است كه فقيه مرحوم آية الله سيّد ابو الحسن اصفهانى رحمه الله حرمت اين ذبيحه را به طور قاطعانه نگفته و فرموده است اقوى حرمت ذبيحه اهل كتاب است .
با نظر به مجموع روايات آشكار مى شود كه بحث در اين مسأله نيز مانند بحث در مسأله طهارت اهل كتاب است و بعيد نيست كه در صورت نام بردن خدا در موقع ذبح گوشت حلال بوده باشد و شرطيت استقبال قبله براى غير مسلمانان مقرّر نشده باشد .
علت وجوب نام بردن خدا در موقع ذبح مسأله نام بردن خداوند در موقع ذبح حيوان ، يكى از عالى ترين و انسانىترين احكام اسلامى است كه ارزش جان جانداران را اثبات مى كند . خونريزى بدترين حركت انسانى است خواه از حيوان پست يا از يك انسان . نام خدا را به زبان آوردن معنايش اين است كه اگر خداوند اجازه نمى داد من حق از پا در آوردن جاندارى را نداشتم . و عدم استعمال خون نيز به همان شكل طبيعيش به همين جهت است كه مردم در مسأله زندگى بىپروا نباشند و شايد بدين جهت است كه در گرفتن ماهى از آب و