رسائل فقهى - علامه جعفری - الصفحة ٤٠ - ذبايح اهل كتاب
( ٢ - فَكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ الله عَلَيْه إِنْ كُنْتُمْ بِآياتِه مُؤْمِنِينَ . وَما لَكُمْ أَلَّا تَأْكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ الله عَلَيْه وَقَدْ فَصَّلَ لَكُمْ ما حَرَّمَ عَلَيْكُمْ إِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَيْه ، وَإِنَّ كَثِيراً لَيُضِلُّونَ بِأَهْوائِهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ ، إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِينَ ) . . ( وَلا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ الله عَلَيْه وَإِنَّه لَفِسْقٌ ، وَإِنَّ الشَّياطِينَ لَيُوحُونَ إِلى أَوْلِيائِهِمْ لِيُجادِلُوكُمْ وَإِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ ) [١] ( اگر شما به آيات خدا ايمان داريد از چيزى بخوريد كه نام خدا بر آن ذكر شده است . چرا از آن چه نام خدا بر آن ذكر شده نمى خوريد ، در صورتى كه آن چه بر شما حرام شده به تفصيل بيان گرديده است كه از آنها هم به آن چه مضطرّ شويد حلال است . بسيارى با هواى نفس خود ندانسته مردم را به گمراهى مى اندازند ، پروردگارت كسانى را كه از حدود او تجاوز كارند بهتر مى شناسد . . و از آن چه نام خدا بر آن ذكر نشده مخوريد كه اين كار فسق است . شياطين به دوستان خود ياد مى دهند تا با شما به مجادله برخيزند و اگر شما از آنان پيروى كنيد بدون شك شما هم مشرك مى باشيد . ) ( ٣ - حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَما أُهِلَّ لِغَيْرِ الله بِه وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيحَةُ وَما أَكَلَ السَّبُعُ إِلَّا ما ذَكَّيْتُمْ وَما ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَأَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالأَزْلامِ ، ذلِكُمْ فِسْقٌ ، الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا . . ) [٢] ( گوشت مردار ، خون ، گوشت خوك و ذبيحه اى را كه به نام غير خدا كشتهاند بر شما حرام است و نيز هر حيوانى كه به خفه كردن يا چوب زدن يا از بلندى افكندن يا با شاخ زدن به يكديگر بميرند و نيز نيم خورده درندگان جز آن را كه قبلا تزكيه كرده باشيد و آن را كه براى بتان مى كشند و آن را كه « به رسم جاهليت » با تيرها تقسيم مى كنيد همه حرام است چون اين كار فسق است . امروز كافران نااميد مى شوند كه . . ) نه در اين آيات و نه در آيات ديگر هيچ گونه اشاره اى به شرطيت اسلام در ذبح
[١] سوره انعام ، آيات ١٢١ و ١١٩ و ١١٨
[٢] سوره مائده ، آيه ٣