رسائل فقهى - علامه جعفری - الصفحة ٢٥٥ - ادلَّه حرمت سقط جنين پس از استقرار در رحم

بعضى از متفكران [١] كه گفته است : « افزايش خواربار در روى زمين با تصاعد حسابى است و افزايش نفوس با تصاعد هندسى و نتيجهء آن ، انفجار زمين از گرسنگى مى باشد » مسأله وارد باب تزاحم مى گردد كه قانون اقتضاء مى كند كه اهم را بر مهم مقدم بداريم .
مى گوييم : آياتى در قرآن خبر از نامحدوديت روزى مى دهد . از آن جمله :
( ١ - وَلا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَإِيَّاكُمْ ) [٢] ( ) ( فرزندان خود را از ترس فقر نكشيد ، ماييم كه به شما و آنها روزى مى دهيم . ) البته نمى گوييم اين آيه به طور مستقيم دلالت به حرمت سقط جنين به علت گرسنگى دارد بلكه حتى با قطع نظر از ظهور عام كه شامل همهء مراحل فرزنديست ، مى گوييم : علت مزبور براى تجويز سقط جنين با منطق قرآن سازگار نمى باشد .
٢ - ( وَفِي السَّماءِ رِزْقُكُمْ وَما تُوعَدُونَ . فَوَ رَبِّ السَّماءِ وَالأَرْضِ إِنَّه لَحَقٌّ مِثْلَ ما أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ ) [٣] ( روزى شما و هر چه كه به شما وعده داده مى شود از آسمان است .
سوگند به خداى آسمان و زمين ، روزى شما حقى ثابت است چنانكه سخن گفتن شما مورد ترديد نيست . ) ٣ - ( وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ الله لا تُحْصُوها إِنَّ الإِنْسانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ ) [٤] ( اگر بخواهيد نعمتهاى خداوندى را بشماريد ، از شمارش آنها ناتوان خواهيد ماند ، انسان ستم كار و كفران كنندهء نعمتها است . ) از مجموع ملاحظات مربوط به قدرتهاى متنوع انسانى و گسترش و عمق صنعت و باز بودن نظم بوجود آمدن و جريان مواد غذايى و امكان جلوگيرى از اسرافهاى وقيحانه و تجملات ضد معيشت مردم ، و جواز جلوگيرى از انعقاد نطفه در ارحام براى محدوديت معقول جمعيت ، به اين نتيجه مى رسيم كه گرسنگى بشر معلول

[١] روبرت مالتوس
[٢] سوره اسراء ، آيه ٣١
[٣] سوره ذاريات ، آيات ٢٣ و ٢٢
[٤] سوره ابراهيم ، آيهء ٣٤