رسائل فقهى - علامه جعفری - الصفحة ٢٥٤ - ادلَّه حرمت سقط جنين پس از استقرار در رحم

كند ، تعبير « جنايت » است كه بعضى از فقها در بارهء اسقاط نطفه از رحم نموده‌اند . به عنوان نمونه : صاحب جواهر شيخ محمد حسن نجفى قدس سرّه پس از عبارت محقق ابو القاسم حلى صاحب شرايع :
أَمَّا النُّطفَةُ فَلا يَتَعَلَّقُ بِها إِلَّا الدِّيَةَ وَهِىَ عِشرُونَ ديناراً بَعدَ إِلقائِها فى الرَّحِم ( امّا نطفه ، پس به آن متعلق نمى شود مگر ديه ، پس از قرار گرفتن در رحم مادر و آن ٢٠ دينار است . ) و مى گويد : فجنى عليها الجانى و أسقطها . .
( پس جنايت كار به آن جنايت نمود و اسقاط كرد . . ) مقتضاى اصل
مقتضاى اصل اگر فرض شود كه دلايل حرمت سقط جنين فى نفسه ضعيف باشد ، ( كه با وجود دلايل محكم خلاف واقع است ) يا در اين مورد دلايل معارض وجود داشته باشد كه موجب شبههء حكمى براى فقيه بوده باشد ، مقتضاى اصل در اين موضوع بدون ترديد حرمت است ، زيرا از يك نظر جنبهء نفسى دارد و از سوى ديگر جنبهء عرضى و هيچ فقيهى در جريان اصل احتياط در اين دو مورد ترديدى ندارد .
دو مسألهء با اهميّت ديگر در اين مورد وجود دارد كه بررسى در بارهء آنها لازم به نظر مى رسد :
مسأله يكم - ترس از معيشت مادى مردم در صورت افزايش جمعيت .
مسألهء دوم - برطرف كردن موانع اختلاط زن و مرد .
مسأله يكم - آيا ترس از معيشت مادى مردم در صورت افزايش جمعيت مى تواند مجوز سقط جنين شود ؟

مسأله يكم - آيا ترس از معيشت مادى مردم در صورت افزايش جمعيت مى تواند مجوز سقط جنين شود ؟
ممكن است گفته شود : ما در حرمت سقط جنين ترديدى نداريم ، ولى طبق محاسبهء