رسائل فقهى - علامه جعفری - الصفحة ١٤٦ - مقدمه

اصل اساسى حق مورد تحقيق مربوط مى شود بررسى مى كنيم و حقوقى را كه مربوط به حق مورد تحقيق نيست به مبحث مربوط به خود موكول مى نماييم . [١] مشتركات
مشتركات :
١ - حق حيات شايسته ٢ - حق آزادى ٣ - حق امنيت ٤ - ممنوعيت شكنجه ٥ - ممنوعيت مجازات و هر گونه رفتار ظالمانه ٦ - ممنوعيت رفتار بر خلاف شئون انسانيت ( اهانت ) همهء اين حقوق مورد توافق دو نظام حقوقى اسلامى و غربى هستند ، كه در حقيقت مى توان گفت از جملهء حقوق طبيعى و انسانى بديهى به شمار مى روند .
تفاوتهاى دو نظام حقوقى از ديدگاه اسلام و غرب
تفاوتهاى دو نظام حقوقى از ديدگاه اسلام و غرب ١ - حقوق بشر در اسلام در مادّه يكم ( بند الف ) حيات را يك عطاى خداوندى مى داند و اين استناد در حقوق جهانى بشر از ديدگاه غرب وجود ندارد . معناى اين سكوت ، يعنى عدم توجه به اين كه انسان به كدامين حقيقت به عنوان مبدأ وجودى مستند است ، ارزش آن حقوقى را كه بر پايهء يك انسان مجهول الهوية و الاصل استوار شده است از بين مى برد ، يا حد اقل ارزش آن حقوق را در ابهام غير قابل تفسير فرو مى برد و طبيعى است كه اين ابهام باعث مى شود كه هيچ كس نتواند با تكيه بر چنين حقوقى از همهء انسانها كه مواد اين حقوق ، يا به كلى و يا در بعضى از موارد به نفع آنان نيست مطالبهء

[١] ترديدى نيست در اين كه مواد مربوط به حقوق و آزادىهاى بشر در هر دو نظام حقوقى ( از ديدگاه اسلام تدوين شدهء كنفرانس اسلامى و از ديدگاه غرب ) با نظر به اصول كلى حقوق ( حق حيات ، حق كرامت ، حق تعليم و تربيت ، حق آزادى مسئولانه و حق مساوات ) آن چنان معيّن و مشخص و تفكيك شده نيست كه هر يك از آن مواد مخصوص يكى از آن اصول كلى باشد ( يك ماده مخلوطى از دو يا سه يا از اصول كلى است ) ، لذا ما در هر مورد ، هر يك از آن مواد را با توجه به اصول پنج گانه ( مندرج در صفحات ٢٧٢ و ١٧١ كتاب حقوق جهانى بشر ) تحليل نموديم .