طبيعيات دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ٦٧ - پيدا كردن پوشنهاء پروردها كه از بخار آيد اندر هوا

يا قوى بود،- كه آفتاب اندر وى فعل‌ [١] نتواند كردن- كه‌ [٢] بپراكندش، پس چون گرد آيد- و يك اندر ديگر نشيند- و كثيف شود، و خاصّه كه باد گرد [٣] آوردش ديگر بار [٤] آب شود، و فرو جهد [٥]؛ پس اگر سرماء [٦] سرد اندر يابد [٧] ش تا پيش از آن كه قطرهاء بزرگ شود بفسرد برف بود.

و اگر چنان بود كه گرما اندر يابد [٨] ش از بيرون،- سپس گردآمدن تا [٩] سرما اندرون شود،- و قوى شود ژاله شود. و ژاله بيشتر ببهار [١٠] بود، و تير [١١] ماه.

و هر گاه كه آفتاب و [١٢] جز آفتاب اندر هواء تر [١٣] بتابد [١٤] چنان كه اندر آينه، و روشنى با تاريكى بخار بياميزد، اذفنداك‌ [١٥] پديد آيد،

[١] فعلى- د- ن- ط.

[٢] بى: كه- د.

[٣] ياد كرده- ن.

[٤] باز- م- ك- ق.

[٥] فرو چكد- خ ل- كب.

[٦] سرمايه- ن.

[٧] بايد- د- ط.

[٨] بايد- د.

[٩] بى: تا- آ،- گرداندن تا- ه،- گردآمدن يا- د.

[١٠] بيشتر بهار- م- ك،- بيشتر از بهار- ن،- پيشتر ببهار- د.

[١١] بتير- كب.

[١٢] وفر- م- ك.

[١٣] تير- ط.

[١٤] نتابد- ق،- نيابد- ك.

[١٥] اذ قنداك- م،- اذفنداك- ك،- ارفنداك- ن،- ازفنداك- د- ط،- از فياقوس و قزح را كه- آ،- از فناقوس و فرح را كه- ه.