طبيعيات دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ٨٠ - پيدا كردن حال نفس حيوانى

آفرينش‌ [١] وى، و بر تفاوتى- كه واجب وى بود.

و زايش- آن بود [٢] كه از جسمى بميانجى غذا و تخم- يا چيزى هم چون‌ [٣] تخم هم چون وى ديگرى آيد.

و قوّت غذا ده بهمه عمر كار كند، هر چند كه بآخر عاجز [٤] آيد- از تدارك كردن پالايش، كه غذا كم تواند دادن- از پالايش.

و قوت نمو- تا حدّ رسيدگى و پختگى كار كند، آنگاه بيستد [٥]؛ و چون نموّ بآخر خواهد آمدن بمقدار نه بزمان‌ [٦]، آنگاه قوّت توليد اندر كار آيد. [٧]

پيدا كردن حال نفس حيوانى‌

و چون مزاج چنان افتد كه از نباتى معتدل‌تر بود [٨] پذيراى جان‌ [٩] زندگى آيد، و اين‌ [١٠] جان را دو قوّت بود.

يكى‌ [١١] كنائى، چنانكه جان و [١٢] روان بدان جنباند.

[١] افزايش- م- ك- د- ن- ل- ط،- آفرينش افزايش- ق.

[٢] و زايد آن بود- م،- و زايش بود- ك،- و زايش بآن بود- ل.

[٣] و همچون- د- آ.

[٤] بى: عاجز- ك.

[٥] بايستد- د- ط- ن.

[٦] بزيان- ط.

[٧] بى: آيد- ه.

[٨] بوند- ه،- اوفتد- كب.

[٩] حال- د- ن- ط.

[١٠] اين دو- ل.

[١١] مكر كناى- د،- مكر كناهى- ن،- يكى كناى- ق.

[١٢] بى: و- ه.