طبيعيات دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ٧١ - پيدا كردن پوشنها كه از دود آيد اندر هوا

و اگر تا دور بتواند [١] شدن، و سرماش نزند بنزديكى آتش رسد: يا [٢] بسوزد،- سوختنى چون زبانه آتش، يا [٣] بسوزد سوختنى چون انگشت آتش، و يا چون انگشتى‌ [٤] مرده باشد.

پس اگر آتش اندر وى گيرد [٥]- و لطيف بود، زود [٦] آتش صرف شود، و دودى از وى بشود [٧]، پس مشفّ شود، و ناديدارى‌ [٨] شود، پندارند- كه بمرد [٩]، زيرا كه زبانه آتش كه ناپيدا شود:

يا از قبل آن بود كه سرما آتش را بكشد- پس هوا شود، و روشن بشود. [١٠] يا از قبل آن بود- كه لطيف شود و [١١] متخلخل شود، و دودى از وى بشود، پس نا [١٢] ديدارى شود، و آنجا سبب ناديدارى آتش‌ [١٣] آن بود، كه لطيف شود،- نه‌ [١٤] آن بود كه بميرد.

[١] باد دور بتواند- ن،- باد در نتواند- ط.

[٢] بنزديك آتشى الخ- ل،- بنزديكى آتش برسد تا- ط،- بنزديكى آتش رسد تا- ك- د- ن.

[٣] تا- ن.

[٤] بى: و- د- ن،- آتش يا انگشتى كه- ط.

[٥] بكيرد- ل.

[٦] شود- ط،- شود و- د- ن.

[٧] ازو بشود- د- ن- ط،- از وى بسوزد- ل- خ كب.

[٨] يا ديدارى- ط- ن،- با ديدارى- د- آ،- ناديدار- كب.

[٩] پندرى كه بميرد- ن.

[١٠] هوا شود و آتش روشن نشود- ط- د- ن.

[١١] بى: و- كب،- لطيف و- ط- د- ن.

[١٢] بى: آتش- كب،- با ديدارى آتش- ط،- يا ديدارى آتش- د.

[١٣] بى: آتش- كب،- با ديدارى آتش- ط،- يا ديدارى آتش- د.

[١٤] بى: نه- ل.