طبيعيات دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ٤٥ - پيدا كردن محالى قول سيوم

بايد كه اندر هوا نايستد. كه‌ [١] نشايد كه‌ [٢] يك طبع بود: بعضى از آفتاب گريزش‌ [٣] جويند بزمين، و بعضى اندر هوا بيستند؛ [٤] پس بايد كه‌ [٥] همه شعاع بروى زمين افتند [٦] و اندر هوا هرزه نه ايستند [٧]، پس اگر چيزى بناگاه اندر هوا بدارند بايد كه آنجا روشنائى و شعاع ايستاده نبود، يا شايد بودن كه زود معدن بداند [٨] كه آنجا چيزى ايستاده است- و ورا شعاع همى‌بايد- بوى‌ [٩] شعاع فرستد، يا شعاع زير بداند [١٠] كه آنجا چيزى است بدين حال و اندر وقت آنجا بر جهد، و ورا [١١] بپوشاند.

و اگر شعاع جسمى بودى‌ [١٢] و بزخم بازگشتى:

بايستى كه از سختيها بازگشتى- نه از نغزيها. [١٣] و بايستى كه از سنگ به باز [١٤] جستى از آن كه از روى آب. پس‌

[١] نايستد و- د- ن- ط.

[٢] كه آب- آ.

[٣] ريزش- د.

[٤] بايستند- ه- ظ.

[٥] بى: كه- ل،- پس فرض بايد كرد كه- آ- ط- د- ن.

[٦] بى: بروى- ه،- بر روى زمين افتد- ط- د- ن،- بر روى زمين افتند- آ- كب.

[٧] نئيستد- ق،- مينستد- ه،- نايستد- ط،- بايستد- د- ن.

[٨] بود كه زود الخ- ه،- بودن كه معدن بداند- د،- بودن كه رود معدن نداند- ن.

[٩] بوى زود- د.

[١٠] يا شعاع زيرا بداند- ق- ك،- يا شعاع ورا بداند- خ م- خ ك،- يا شعاع زير نداند- ه،- تا شعاع وى را بداند- ط- ن،- با شعاع وى را بداند- د.

[١١] او را- د- ن- كب.

[١٢] بود- ه- ط.

[١٣] نعزى‌ها- ق،- نغريها- م- ك،- نفرتها- د،- نصرتها- ن.

[١٤] بى: به- ل- كب- ن،- نه باز- د،- بباز- آ.