طبيعيات دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ٤٣ - پيدا كردن محالى قول سيوم
حاصل شده بودندى اگر بنا گاه روزن ببستندى [١] آن جسمها [٢] آنجا بماندندى [٣] هم چنان روشن. مگر گويند كه [٤] اين جسمها را آنگاه [٥] روشنائى بشود [٦] و ايشان بمانند جسمهاى بىروشنائى- [٧] و بىگرمى،- و بمقابله روشنائى پذيرند [٨]، پس روشنائى [٩] عرض بود.- و بمقابله از آفتاب اندر آن [١٠] جسمها افتد، و خود آن جسمها چه بكار آيد [١١] كه بمقابله خود اندر زمين بشايد [١٢] افتادن، و زمين بروشن شدن خود گرم شود، چنان كه آن جسمها.
و عجبتر آنست كه: آن جسمها اندر همه [١٣] هوا چگونه مداخل شوند؟! [١٤] و اگر پراكنده بوند چون بزمين رسند چگونه زود اندر پيوندند [١٥]، و يك با هم نشينند- بىزمان [١٦]؟!.
[١] بستندى- ه- د.
[٢] كه اندر وى (تا)، آن جسمها- در نسخه «ن» نيست.
[٣] بماندى و- آ.
[٤] كه گويند- آ،- گويد كه- ه،- بكر گويند كه- ن.
[٥] ناگاه- ك- خ م- ط- د- ن.
[٦] نشود- ه.
[٧] بمانند و الخ- ه،- بماننده جسمهاى روشنائى- ن.
[٨] پذيرد- آ،- پذيراند- د.
[٩] روشناى- ط- د.
[١٠] اندرون- ه.
[١١] بكاراند- ق- آ- ل- كب،- بكار آيند- ه.
[١٢] نشايد- آ- ط- ن،- بشا- ه.
[١٣] بى: همه- آ- كب.
[١٤] شود- ه.
[١٥] پيوندد- ه،- پيوندنز- ن.
[١٦] نشيند بىزمان- آ،- نشنيند زمان- ن.