طبيعيات دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ٤١ - پيدا كردن محالى قول دوم

پيدا كردن محالى‌ [١] قول دوم‌

و از همين گفتار پيدا شد محالى‌ [٢] گفتن آن كس كه استحالت نبيند بلكه كمون‌ [٣] بيند، و گويد- كه‌ [٤]:

سنگ اندر آتش نه بدان گرم شود- كه: استحالت كند- يا آتش‌ [٥] اندر وى شود، و ليكن آتش از وى بيرون آيد. و هم چنين چوب بدان سوزد كه آتش از وى بيرون آيد، و اگر اندر چوب‌ [٦] چندان آتش بودى كه اندر انگشت درفشان‌ [٧] كه ببساوش‌ [٨] آتش ضعيف بود كه اندرون وى و بيرون وى‌ [٩] آتش است، بايستى كه سوزان چيزها بودى كه بنزديك ايشان از آنجا بسيارى آتش‌ [١٠] بيرون شدست، و اندكى مانده است.

و اگر گويند كه آتش اندر وى گرم نبود، و چون آتش گرم فراز [١١] وى بردند [١٢] گرم شد،- پس‌ [١٣] باستحالت مقرّ آمدند [١٤].

[١] محال- آ- ه- ن.

[٢] شدن محالى- ط،- شد محال- آ- ه- كب،- شد كه محال- ن.

[٣] بلكه مكون- ه،- بلكه بكون و بروز- د،- بلكه نكون- ن.

[٤] بى: كه- آ- ط- د.

[٥] بآتش- ن.

[٦] بى: اندر چوب- ن.

[٧] در افشان- م- ك- د- ن.

[٨] بساوش- ط- د- ن،- سياوش- آ،- ميناوش- ه.

[٩] بى: وى (اول)- آ- ه- ط،- بى: وى (دوم)- د.

[١٠] بى: آتش- ط.

[١١] قرارى- ه.

[١٢] برند- ق- ك- آ.

[١٣] بى: پس- آ- ط- د- ن.

[١٤] مقرر آمدند- ه،- مفرد آمدند- ن،- مقر شدند- كب.