تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٠٧ - حدود شرعى حجاب

مى‌گويد

«دو ركعت نمازى كه مرد زن دار بگزارد بهتر از هفتاد ركعتى است كه مرد زن نگرفته بگزارد» [٢٢].

و از پيامبر خدا اين سخن او را روايت كرده‌اند كه گفت

/ ٣٠٧ «هر كه زناشويى كند نيمى از دين خود را احراز و مسلّم كرده است».

و گفت

«بى‌مقدارترين مردگان شما آنانند كه زناشويى نكرده باشند» [٢٣].

[٣٣] وقتى انسان موفق به زناشويى نمى‌شود يا در اقدام بدان توانايى ندارد بايد پاكدامنى ورزد، و به ايمان پناهنده شود، نه آن كه در زمين فساد كند يا سبب رواج فحشا در جامعه شود.

«وَ لْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لا يَجِدُونَ نِكاحاً حَتَّى يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ‌- آنان كه استطاعت زناشويى ندارند، بايد پاكدامنى پيشه كنند تا خدا از كرم خويش توانگرشان گرداند ...» پيامبر (ص) گفت

«هر كس از شما كه مى‌تواند زناشويى كند بايد همسرى گيرد، و هر كس توانايى ندارد بايد روزه بگيرد، زيرا روزه براى او حفاظى است».

روند آيه به مناسبت گفت و گو از مسئوليّت زناشويى به چاره‌جويى مشكلى اجتماعى كه در آن روزگار حادّ بوده است مى‌پردازد، و آن مشكل بردگان است، كه جنس ذكور آنان بدون زناشويى مى‌ماندند و با رنج بى‌همسرى مى‌زيستند، و حفره فسادى را تشكيل مى‌دادند، از اين رو خدا باز خريد آنان را فرمان داد تا از بردگى آزاد شوند، و مانند ديگران زناشويى كنند.

«وَ الَّذِينَ يَبْتَغُونَ الْكِتابَ مِمَّا مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ فَكاتِبُوهُمْ إِنْ عَلِمْتُمْ فِيهِمْ خَيْراً