تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٣١ - شرح آيات

و او منزّه‌تر و مقدّس‌تر از آن چيزى است كه آنها او را وصف مى‌كنند.

[٩٢] «عالِمِ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ فَتَعالى‌ عَمَّا يُشْرِكُونَ‌- داناى نهان و آشكارا، از هر چه شريك او مى‌سازند برتر است.» و اگر به فرض دسته‌اى خدايان ديگر جز او وجود مى‌داشتند بى‌گمان او خود آگاهتر به وجود آنها مى‌بود، زيرا او بدانچه نهان و آشكار است علم و آگاهى تمام دارد.

[٩٣] «قُلْ رَبِّ إِمَّا تُرِيَنِّي ما يُوعَدُونَ‌- بگو: اى پروردگار من، كاش چيزى را كه به آنان وعده داده شده به من مى‌نماياندى.» از آنجا كه كافران و مشركان را به شكست و نابودى وعده داده‌اند.

[٩٤] «رَبِّ فَلا تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ‌- پس اى پروردگار من، مرا در زمره ستمكاران قرار مده.» پس وقتى بلا نازل شود فراگير و همه گير است، و راهى براى رهايى از عذاب خدا كه بر ستمكاران و مشركان فرود آمده وجود ندارد مگر جدايى پيشاپيش از آنها، و ناپسند شمردن كارهاى آنان، نه سكوت و خاموشى گزيدن در برابر آن، زيرا خداوند مى‌گويد

«وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً [٤٤]- و بترسيد از فتنه‌اى كه تنها ستمكارانتان را در بر نخواهد گرفت».

[٩٥] «وَ إِنَّا عَلى‌ أَنْ نُرِيَكَ ما نَعِدُهُمْ‌- و ما (اگر بخواهيم كه) آنچه را به آنان وعده داده‌ايم تو را بنمايانيم ...» وعده عذاب و انتقام.

لَقادِرُونَ‌- به يقين مى‌توانيم.»/ ٢٣١ [٩٦] براى آن كه از آن عذاب برهى، و با ستمكاران شريك نشوى بايد با كجروى آنها از طريق درست رفتارى و استقامت خود بر راه حق و گناهان و