تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٠٦ - صورتهايى از عذاب

سنگينى غلها و زنجيرها و فقدان نيروى حركت به تمامى همراه مى‌شود.

٤- تكذيب كنندگان رسالت، در آنجا بانگ و شيون بر مى‌آورند، از هول و هراس آنچه مى‌بينند، آن گاه ندايى به آنها مى‌رسد كه دردى بر دردهايشان مى‌افزايد.

[١٤] «لا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُوراً واحِداً وَ ادْعُوا ثُبُوراً كَثِيراً- امروز نه يك بار مرگ خويش خواهيد، مرگ خويش فراوان خواهيد.»/ ٤٠٥ اين بانگ و شيون و هلاك و مرگ خواستن را تنها يك بار بر زبان مرانيد، بلكه بارها و بارها آن را تكرار كنيد، كه البتّه اين نيز براى شما هيچ سودى ندارد زيرا جاودانه در اين عذاب گرفتاريد.

[١٥] «قُلْ أَ ذلِكَ خَيْرٌ أَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ كانَتْ لَهُمْ جَزاءً وَ مَصِيراً- بگو آيا اين بهتر است يا آن بهشت جاويدان كه به پرهيزگاران وعده شده است، كه پاداش و سرانجام آنان خواهد بود؟» كدام يك بهتر است؟ دنيا با آنچه دارد از ميوه‌ها و گنجها كه به دنبال آن دوزخ و آتش سوزان باشد، يا بهشت جاودانى كه پيش از آن كردار نيك بوده، و آن گاه نعمتهاى پايدار و عزّت هميشگى را همراه دارد؟

به طبع اگر انسان عقلش را در اين مسئله داور سازد بيگمان پاسخ درست مى‌دهد، ولى اين به تنهايى براى ورود به بهشت كافى نيست مگر با كردار شايسته در راه خدا، زيرا بهشت از آن كسانى است كه غذا مى‌خورند، و در بازارها راه مى‌روند، و بر مردم بزرگى نمى‌فروشند، و عزّت را جز از درگاه خدا نمى‌جويند.

[١٦] «لَهُمْ فِيها ما يَشاؤُنَ خالِدِينَ كانَ عَلى‌ رَبِّكَ وَعْداً مَسْؤُلًا- تا ابد هر چه بخواهند در آنجا هست. وعده‌اى است كه انجام آن از پروردگارت خواسته آمده است.» هيچ كس منكر آنچه تمدن امروز بدان رسيده نيست، از تكنيك و برنامه‌دارى و علمى بودن. ولى اين تمدّن هم چنان در برابر بلند پروازيها و آرزوجوييهاى بشر ناتوان است، و نتوانسته و هرگز نمى‌تواند تمام چيزهايى را كه از