تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٩٠ - شرح آيات

آيا در دمشق يا در شهر رمله بوده كه آن دو چندى در آنجا زيسته‌اند؟

و يا جز همان محلّى نبوده است كه مريم در پيرامون خود بيت المقدّس وضع حمل كرده است‌ [٢١].

در روايتى پشت در پشت از امامان باقر و صادق- عليهما السّلام- آمده است كه

«الربوة- (جاى مرتفع)، حيره كوفه و اطراف آن است و القرار (قرارگاه)، مسجد كوفه، و المعين (آب گوارا) فرات است». [٢٢]/ ١٩١ به هر صورت، در اين آيه درسى است درباره انتخاب و گزينش جايى مناسب براى سكونت، چنان كه در آيه بعد ما را ياد آور ضرورت انتخاب چيزهاى پاكيزه براى خوراك مى‌شود.

[٥١] اين نعمتها براى آن است كه جسم آدمى نيرو گيرد و بر پاى بماند، ولى هدف دورتر از آنها اين است كه انسان جسم و پيكرش را براى خير خود و مردم به وسيله كردارهاى نيك به كار گيرد.

اين نداى خداوند به تمام پيامبران و پس از ايشان به مؤمنان بوده است كه بخورند، امّا تنها نه براى آن كه زندگانى كنند يا از اين نعمتها لذّت برند، بلكه براى آن كه كردارهاى نيك و شايسته كنند.

«يا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّباتِ وَ اعْمَلُوا صالِحاً إِنِّي بِما تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ‌- اى پيامبران، از چيزهاى پاكيزه و خوش بخوريد و كارهاى شايسته كنيد كه من به كارهايى كه مى‌كنيد آگاهم.» مسئله مهمّ در كردار اين است كه خالصانه و فقط براى خدا انجام گيرد تا نتايج خود را- در دنيا و آخرت- به بار آورد. و آيا جز كسانى كه همواره نظارت خدا را بر خويشتن و علم و آگاهى او را بر خود احساس مى‌كنند، خالصانه و تنها