ايستاده بود و على در كنارش قرار داشت اين سخنان را فرمود و بعد فرمود: «اى مردم! همانا كه خداوند مرا فرمان داده تا براى شما امام و وصيّى نصب نمايم كه وصىّ پيامبرتان در ميان شما و جانشينم در ميان امتم و در ميان خاندانم پس از من باشد و كسى كه خداوند اطاعت او را بر مؤمنان در كتابش واجب فرموده و شما را در قرآن به قبول ولايت‌اش فرمان داده است، از ترس طعنه و تكذيب منافقان به پروردگارم پناه بردم، خداوند مرا تهديد كرد كه يا ابلاغ نمايم يا كه مرا عذاب نمايد» سپس رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلم فرمود: «اى مردم! همانا كه خداوند در كتابش شما را به نماز و روزه و زكاة و حج فرمان داده و من نماز را براى شما بيان كردم و اصول و مسائل آن را وضع نمودم، زكات و روزه و حج را براى شما بيان و تفسير نمودم و شما را در كتابش به قبول ولايت فرمان داده و من اى مردم! شما را گواه مى‌گيرم كه ولايت در قرآن خاصّ على بن ابى طالب و اوصياى از فرزندانم و فرزندان برادرم و وصىّ‌ام على است كه نخستين‌شان على است، سپس حسن، سپس حسين، سپس نه نفر از فرزندان فرزندم حسين كه از قرآن جدا نشوند و قرآن از آنان جدا نشود تا كه در كنار حوض بر من درآيند. اى مردم! همانا كه من شما را به پناهگاه و پيشوا و دليل و راهنماى‌تان پس از خود آگاه كردم و او برادرم على بن ابى طالب است، او در ميان شما همانند من در ميان شماست در همه امورتان از او پيروى كنيد و اطاعتش نماييد. همانا كه همه آنچه را كه خداوند به من آموخته، نزد او مى‌باشد، خداوند مرا فرمان داد تا آنها را به او بياموزم و شما را آگاه كنم كه آنها نزد او است از او بپرسيد و از او بياموزيد و از اوصياى او پس از وى، آنان را ياد ندهيد، بر آنان پيشى نگيريد، از آنان پس نمانيد، چرا كه آنان با حقّ هستند و حقّ با آنان، از حقّ جدا نشوند و حقّ از آنان جدا نگردد».

سپس على عليه السّلام خطاب به ابو دردا و ابو هريره و كسانى كه پيرامون حضرتش بودند فرمود: اى مردم! آيا مى‌دانيد كه خداوند در كتابش نازل فرموده: همانا كه خداوند