تاريخ سياسى صدر اسلام - سليم بن قيس الهلالي - الصفحة ٣٥١ - متن

مهاجران، از جمله انصار: ابو هيثم بن تيهان، خالد بن زيد، ابو ايوب انصارى و از مهاجران؛ عمار بن ياسر و ... برخاستند و گفتند: گواهى دهيم كه اين سخن را از رسول خدا شنيديم.

فرمود: شما را در رابطه با مصداق و موضوع اين آيات قرآن به خدا سوگند مى‌دهم: اى كسانى كه ايمان آورديد خدا و رسولش و صاحبان امر خود را اطاعت كنيد [١] و همانا كه سرپرست شما فقط خدا و رسولش و كسانى كه ايمان آوردند و نماز را بر پاى داشتند و زكات را در حال ركوع پرداختند، مى‌باشند [٢] و سپس فرمود:

به جز خدا و رسولش و مؤمنان يار و رفيقى نگيريد. [٣] برخى مردم گفتند: اى رسول خدا! آيا اين آيات مخصوص برخى مؤمنان است يا شامل همه مؤمنان؟ خداوند به رسولش فرمان داد كه به آنان بگويد اين آيات در باره چه كسانى نازل شده و براى‌شان آن گونه كه نماز و روزه و حجّ و زكات‌شان را تفسير كرده معناى ولايت را تفسير كند، حضرتش مرا در غدير خم به امامت منصوب كرد و فرمود: «خداوند مرا به انجام رسالتى فرمان داد كه انجام آن برايم سخت بود و پنداشتم كه مردم مرا تكذيب كنند. خداوند مرا تهديد كرد كه يا آن را ابلاغ نمايم و يا كه مرا عذاب خواهد كرد، برخيز اى على» سپس دستور داد صلاى نماز جماعت زنند، با مردم نماز ظهر گزارد، سپس فرمود: «اى مردم! همانا كه خداوند مولاى من و من مولاى مؤمنان و سزاوارتر از خودشان به آنان هستم، بدانيد هر كس كه من مولاى اويم اين على مولاى او است، پروردگارا! دوست بدار آن كه دوستش دارد و دشمن بدار آن كه دشمنش دارد و يارى كن آن كه ياريش كند و خوار كن آن كه خوارش سازد» سلمان فارسى برخاست و گفت: اى رسول خدا! ولايت‌اش چگونه ولايتى است؟ فرمود: