تاريخ سياسى صدر اسلام - سليم بن قيس الهلالي - الصفحة ٣٥٢ - متن

«ولايت او مانند ولايت من است؛ هر كه را من سزاوارتر به خودش از او هستم، على سزاوارتر از خودش به او است.» و خداوند اين آيه را نازل فرمود: امروز كامل كردم براى شما دين‌تان را و نعمتم را بر شما تمام كردم و خشنودم كه اسلام دين شما است. [١] سلمان فارسى گفت: اى رسول خدا! آيا اين آيات مخصوص على نازل شده است؟ فرمود: «در خصوص او و اوصيايم تا روز قيامت» سپس فرمود: «اى سلمان! تو و هر كس ديگر كه حاضر است به اين حقيقت گواه باشيد و بايد كه حاضران به غايبان برسانند». سلمان فارسى گفت: اى رسول خدا! اوصياء خويش را براى ما بيان نما! فرمود: «برادرم، وزيرم، وصيّم، وارثم و جانشينم در ميان امّتم و ولىّ هر مؤمنى پس از من على و يازده امام از فرزندانش، نخستين‌شان فرزندم حسن سپس حسين، سپس نه نفر از فرزندان حسين يكى پس از ديگرى، قرآن با آنان است و آنان با قرآن از قرآن جدا نشوند و قرآن از آنان جدا نشود تا كه در كنار حوض بر من درآيند».

در اينجا، دوازده نفر از مجاهدان بدر برخاستند و گفتند: گواهى مى‌دهيم كه ما اين سخنان را آن گونه كه گفتى بدون يك حرف كم و زياد از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلم شنيديم و رسول خدا ما را بر آن گواه گرفت. بقيّه آن هفتاد مجاهد بدرى گفتند: حقّا كه ما آن سخنان را شنيده‌ايم ولى همه‌اش را به خاطر نسپرده‌ايم و اين دوازده نفر برگزيدگان و بزرگان ما هستند. على عليه السّلام فرمود: راست گفتيد: اين طور نيست كه همه مردم يكسان به خاطر سپرند، برخى‌شان از برخى ديگر با حافظه‌ترند.

از ميان آن دوازده نفر، چهار نفر عبارت بودند از ابو هيثم بن تيهان و ابو ايّوب انصارى و عمّار بن ياسر و خزيمة بن ثابت ذو شهادتين كه خداى رحمت‌شان كند، برخاستند و گفتند: گواهى دهيم كه آن سخنان را از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلم شنيديم و همه‌اش را به خاطر سپرديم و حتى يادمان هست كه حضرتش در آن روز در حالى كه‌