مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٦٢ - ج
س ١٥٨
- در اطاق جراحى دست يا پا را قطع مىكنند، و عضو قطع شده آلودگى و يا عفونت دارد، آيا بايد دفن كنند؟
ج
١٥٨- در فرض سؤال عضو مذكور را كه مشتمل بر استخوان است، بايد سه غسل بدهند با سدر و كافور و آب خالص و دفن كنند.
س ١٥٩
- زيدى تصادف كرده با ماشين، استخوان سرش شكسته و خرد شده، و پيشانى هم شكسته و مجروح و آغشته بخون كه قابل تطهير نيست، آب كر و آب جارى هم فراهم نيست، و وقت هم ضيق است، و قابل غسل هم نيست، شخصى از روى پارچه، كه روى پيشانى انداخته كه دست نجس نشود، تيمم بدل از غسل آب سدر و كافور و قراح را انجام داده و دفن هم شده است چه صورت دارد.
ج
١٥٩- تيمم يا غسل ميت بطور جبيرهاى صحيح نيست، و در امثال فرض مذكور، چنانچه ممكن باشد كه ميت را بگذارند تا خون قطع شود، بايد صبر كنند و بعد از قطع خون در صورت امكان غسل، و با عدم امكان غسل، تيمم بدهند، و در صورتى كه هيچ يك از غسل و تيمم ممكن نباشد، همانطور او را حنوط و كفن نمايند، و روى جراحتها را پنبه بگذارند تا كفن نجس نشود، و نماز بخوانند و دفن نمايند، و لكن فعلا كه ميت دفن شده و نبش قبر موجب توهين ميت است، وظيفهاى ندارند.
س ١٦٠
- شهيد كه در جبهه شهيد مىشود و سر در بدن او نيست، آيا غسل دادن او واجب است يا خير؟
ج
١٦٠- چنانچه شهيد، در معركه (ميدان نبرد) جان بدهد، احتياج به غسل و كفن ندارد.