مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٢٥٥ - ج
در موقع مراجعت به وطن يكى از دوستانش در مكه به او مىگويد: شما الان محرم هستيد، در جواب مىگويد: من عازم وطن هستم، شما هر كارى مىتوانى براى من انجام بده. آيا در اين صورت نيابت رفيقش كفايت مىكند، و يا اينكه چون عمدا ترك كرده كفايت نمىكند؟ و در صورت عدم كفايت، حالا براى خروج از احرام آيا خودش بايد عمره مفرده بجا آورد و يا نيابت هم كفايت مىكند؟
ج
٧١٣- در فرض سؤال كه شخصا قدرت داشته بقيه اعمال را بالمباشرة انجام دهد، نيابت كافى نيست و با ترك طواف عمدا حج او فاسد و احكام احرام او باقى است مگر آنكه عمره مفرده بجا آورد و محل شود، و در ذيحجه سال بعد ضمن احرام براى حج، قضاى اعمال باقيه را بجا آورد، و براى افساد حج نيز كفاره بدنه لازم است.
وصيت به حج
س ٧١٤
- پدر اين جانب كه ساكن افغانستان بود، مقدارى زمين براى استيجار حج تعيين كرده و مرا وصى قرار داده است، و فعلا رفتن به حج از افغانستان ميسور نيست، و مورد وصيت وافى به استيجار از پاكستان نمىباشد و راه ايران به مكه هم مسدود است، و مورد وصيت بيشتر از اجرت حج ميقاتى مىباشد، مستدعى است تكليف اين جانب را نسبت به وصيت مذكور تعيين فرمائيد.
ج
٧١٤- در فرض سؤال اگر پول زمين مورد وصيت براى اجرت حج بلدى كافى باشد بايد حج بلدى بگيرد، و اگر وافى نباشد حج ميقاتى كفايت مىكند و اگر چيزى اضافه بماند براى متوفى نماز و روزه استيجار شود.