مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٤٩ - ج
س ٤٢٥
- شخصى دو نفر عالم را عادل مىداند، و يكى از آنها غيبت آن ديگرى را كرده باشد، تكليف آن شخص شنونده در خصوص اقتدا كردن به نماز آنان چه صورت دارد؟
ج
٤٢٥- عمل آنها را حمل بر صحت و به آنها اقتدا نمائيد، ان شاء اللّه تعالى مجزى است، مگر اينكه يقين به فسق هر دو يا يكى از آنها پيدا كنيد كه در اين صورت اقتدا جايز نيست.
س ٤٢٦
- آيا لازم است عدالت ائمه جمعه شهرها، كه منصوب از طرف دبيرخانه ائمه جمعه هستند، احراز شود؟ يا چون در نهايت مىتوان گفت منصوب از طرف ولى فقيه است كافى است؟
ج
٤٢٦- اگر از طريق فرستادن دبيرخانه، اطمينان به واجد شرائط بودن امام حاصل نشود، خود شما بايد احراز عدالت بنمائيد.
س ٤٢٧
- كمتر مجلسى است كه در آن غيبت نشود، بنابراين امام جماعتى كه تعهد در غيبت ننمودن و استماع نكردن آن را دارد، ولى هر قدر احتياط مىكند باز مبتلاى به افراد مذكور مىشود، آيا همين مقدار كه ناراحت است و خود بنا ندارد بر اين عمل، و تا حدى ممانعت هم مىكند، مىتواند امام جماعت واقع شود يا خير؟
ج
٤٢٧- با فرض آنكه امام جماعت به تكليف خود عمل مىكند، يعنى: در صورت امكان ممانعت مىكند، و در صورت عدم امكان منع و عدم امكان حمل بر صحت، از مجلس بيرون مىرود، يا صحبت ديگر در بين مىآورد كه غيبت قطع شود، و در صورت عدم امكان استماع نمىكند، بر امام اشكالى نيست.