مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٥٠ - س ٤٣٠
س ٤٢٨
- رجل روحانى نصبه جماعة من المؤمنين للإمامة في مسجد منذ مدة مديدة، و له إجازات لتصدى الأمور الحسبية من المراجع العديدة، و هو فعال في تبليغ الأحكام الشرعية، و مع ذلك كله عزله من جدد بناء المسجد و عين مكانه اماما آخر من دون رضى الإمام الراتب، فهل يجوز ذلك شرعا أم لا؟
ج
٤٢٨- إذا كان إمام الجماعة واجدا لشرائط الإمامة فليس لأحد منعه من إقامة الجماعة بلا مجوز شرعي، و الإمام الراتب أولى من غيره و لا فرق في ذلك بين من جدد بناء المسجد و غيره.
س ٤٢٩
- امام جماعت مسجدى زياد كلمات را تكرار مىنمايد، و موقع نيت و تكبيرة الاحرام چندين مرتبه قدم را جلو مىگذارد و به عقب مىآيد، و وضو گرفتن ايشان نيم ساعت طول مىكشد، اگر نماز را اول وقت در منزل بخوانم بهتر است يا بعدا در مسجد، و چند مرتبه به همين آقا عرض كردهايم، مىگويد: من مريض هستم براى من دعا كنيد؟
ج
٤٢٩- در فرض سؤال اگر تكرار كلمات بحد وسوسه برسد، نماز باطل است و نبايد خود را در معرض امامت قرار دهد، ولى اگر امام مريض باشد و در اولين مرتبه نتواند كلمه را صحيحا ادا نمايد و محتاج به تكرار مىشود و اين تكرار ماحى صورت صلاة نباشد، نماز صحيح است و اقتداى به او مانعى ندارد.
س ٤٣٠
- اين جانب ملبس به لباس روحانيت بوده و مىباشم، در گذشته گاهى بعنوان امام جماعت در برخى از مساجد و مدارس، نماز خواندهام، و مدتى است حالتى در حقير پديد آمده است كه جرأت قبول امر خطير امامت جماعت از من سلب شده است. لذا براى اينكه در معذوريت موجه باشم، نذر كردم در مدتى نامعلوم امام جماعت نشوم: