مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٥٩ - س ١٥٠
س ١٤٩
- جوانى هستم كه در ابتداى جوانى مشكل بسيار بزرگى بنام وسواس و شكيات دارم، من در حدود چند سالى است كه به اين درد خيالى و ملالآور مبتلا هستم، و هر كارى مىكنم كه وسواس را ترك گويم نمىتوانم، و بيشتر وسواس من در غسل كردن است، موقعى كه مىخواهم غسل كنم در حدود ٤٠، ٥٠ بار نيت غسل را مىكنم و هم نيت سر و گردن و طرف راست و طرف چپ، و در حدود بيست و پنج دقيقه الى نيم ساعت من در زير دوش مىباشم براى غسل كردن. و ديگر شك كردن است مثلا شك مىكنم كه آيا غسل دارم يا نه، يا آيا غسل خود را باطل كردهام يا نه، آيا اين نمازى كه خواندم درست بود يا نه؟
ج
١٤٩- در فرض مسأله كه يك طرف شك احتمال صحت عبادت است، خواه غسل باشد خواه وضو يا نماز، بهمين احتمال صحت عمل اكتفا كنيد، و عمل شما محكوم به صحت است، و به وسوسههاى شيطانى اعتنا ننمائيد، و يقين به صحت مادامىكه اين حالت را داريد لازم نيست، و معوذتين را زياد بخوانيد تا خداوند به شما عافيت عطا فرمايد.
س ١٥٠
- در مورد غسل ترتيبى، شخصى عمل انجام دادن غسل ترتيبى را اينطور فهميده كه اول نيت غسل ترتيبى به قصد قربت مىكند و بعد سر و گردن را داخل دوش حمام كرده يعنى اينطور كه خودش را مانند ركوع خم مىكند كه فقط سر و گردن زير آب برود، و بعد از آن طرف راست بدن را مىشويد كه فقط طرف راست بدن آب بخورد و آن قدر مواظبت مىكند كه آب به سر و گردن يا طرف چپ بدن نرسد، و بعد از آن طرف چپ بدن را مىشويد كه فقط طرف چپ بدن آب بخورد كه مبادا طرف راست هم آب بخورد، آيا غسل او صحيح است يا خير؟ در صورت باطل بودن آيا نمازها و روزههائى را كه در اين مدت گرفته قضا و كفاره دارد يا خير؟