مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٢٩ - ج
ده روز نمىمانم، لنج من در آنجاست از بندر لنگه دو ماه يا بيشتر به دريا مسافرت مىكنم، و در اين مدت چند بار به بندر لنگه برگشته و به دريا مىروم، در سفر دوم بايد تمام بخوانم، فتواى آيت اللّه حكيم چنين بود كه ما با اينكه به وطن بر نمىگشتيم، همين كه بدريا مىرفتيم و به يكى از شهرها بر مىگشتيم و دوباره بدريا مىرفتيم سفر دوم حساب مىشد، آيا نظر مبارك هم چنين است يا تمام اين سفر تا به قم برگردم يك سفر حساب مىشود؟
ج
٣٦١- در فرض سؤال، سفر از قم به بندر لنگه ظاهرا سفر اول است، و اين امر تابع عرف است، همين كه از قم به بندر مىرويد و لو براى برداشتن لنج يك سفر مستقل حساب مىشود بخصوص كه در مسير مستقيم به مقصد هم نباشد. و رفتن به دريا هم سفر دوم محسوب مىشود.
س ٣٦٢
- بنده هنوز وطنى ندارم و در خانههاى سازمانى سكونت دارم، در حالى كه محل كارم از حد ترخص خارج است و از مسافت شرعى كمتر است تا منزل، نماز و روزه من چگونه است؟
ج
٣٦٢- در فرض سؤال نمازتان تمام و روزه صحيح است.
س ٣٦٣
- شخصى شغلش در مسافت شرعى است و هر روز به آنجا آمد و رفت مىكند، يك روز قصد دارد كه بعد از پايان كار به محل ديگر مسافرت كند، آيا اين شخص از اول كه از وطن خارج مىشود مسافر است، يا بعد از شروع در مسافت ثانوى؟
ج
٣٦٣- اگر آن سفر هم مربوط به شغل است و لو شغل ديگر، همان حكم را دارد، و اگر مربوط به شغل نباشد، از محل كار به بعد حكم مسافر را دارد، و قبل از خروج از محل كار نمازش تمام است.