مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٣٥٣ - ج
ج
٩٥٣- در فرض سؤال كه زن قبل از رفتن شوهرش ناشزه بوده اصلا حق نفقه و كسوه ندارد مگر آنكه به شوهر ابلاغ كند كه من حاضر به تمكين هستم كه در اين صورت نفقه را حق دارد و چنانچه شوهر مالى داشته باشد با اذن حاكم شرع جامع الشرائط بايد از مال او بپردازند ولى پرداخت نفقه بر پدر شوهر واجب نيست.
س ٩٥٤
- شخصى ازدواج كرده است و بعد از چهار برج، مادر زن دخالت نموده و دخترش را از خانه شوهر به خانه خودش برده و از كار و خدمات خانگى شوهرش منصرف نموده و دخترش را در خانه خودش نگهدارى مىكند. شوهر هر چه ادعا و دعوت به برگشت زن خود مىكند كه زنش را در خانه خودش ببرد مادر زن از وصلت مجدد زوج جدا جلوگيرى مىكند. مادر زن حيلهها بكار مىبرد و وسائل جدايى آماده مىكند، شوهر را در نزد زنش حقير و كوچك و بىارزش نشان مىدهد تا شايد زن از شوهرش دلسرد شود و از همديگر جدا شوند، بلكه مادر زن جدا نمايد. آيا بعد از اجراى عقد و نكاح شرعى، زن فرمانبردار شوهر است يا مادر زن؟ آيا رفتن زن از خانه شوهر بدون اجازه شوهر شرعا جائز است؟ آيا زن حامله و باردار در خانه پدرش وضع حمل كند و آن طفل بر اثر عدم توجه دچار امراض روانى و نواقص جسمى شود و يا فوت كند و يا ديگر پيشامدى اتفاق بيفتد طرف زن مقصر است يا نه؟
ج
٩٥٤- بطور كلى زن بايد از شوهر خود اطاعت كند و بىاذن او از خانه شوهر خارج نشود و اگر زوجه به اختيار خود به خانه شوهر نرود ناشزه است و نفقه طلب ندارد ولى اگر مادر جبرا او را نگه دارد و نتواند به خانه شوهر برگردد ناشزه نيست و حق نفقه و كسوه را دارد و نسبت به خساراتى كه در اين جريان بر شوهر