مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٣ - س ١٧
مىنمودم و به وظايف به شكلى كه مطابق رساله هر دو باشد (يعنى طبق احتياط) عمل مىنمودم. اگر يكى از اين دو مجتهد مرحوم شده باشد (و من در بعضى مسائل از او تقليد كرده يا ياد گرفتهام، و از اوائل بلوغ تقريبا از وى تقليد مىكردهام كه البته گمان زياد به اين مطلب دارم) و حال متوجه شدهام كه مرجع ديگر صلاحيت تقليد را نداشته است، ولى در آن موقع طبق وظيفهام او را اعلم و عادل مىدانستم. آيا مىتوانم در اين زمان كه مقلد حضرت عالى هستم بر بعضى مسائل كه از آن مجتهد مرحوم رحمه اللّه تقليد مىنمودم باقى باشم، با توجه به اينكه براى خدا (قربة الى اللّه) بعضى فتاواى او را، چون وظيفه خود مىدانستهام، عمل مىنمودم و الان هم ملتزم به عمل به آنها هستم؟
ج
١٥- در فرض مذكور چنانچه شبهه در صحت تقليد سابق داشته باشيد، احتياط واجب رجوع به مجتهد حى است.
س ١٦
- آيا مسألهاى را كه مقلد از مرجع تقليد خود كه رحلت فرموده است مىدانسته، ليكن در همان زمان حيات ايشان بعلتى در انتساب اين مسأله و يا عدول ايشان از آن نظر، ترديد نموده و يا بر خلاف آن معتقد گشته است، ولى پس از رحلت معلوم شده كه بر همان نظريه باقى بودهاند، آيا مقلد مىتواند به آن مسأله عمل نمايد؟ و چنانچه در چنين مسألهاى مقلد ملتزم به فتواى حى گردد لكن هنوز عمل نكرده باشد چگونه است؟
ج
١٦- در فرض مسأله التزام به عمل به فتواى مرجع متوفى حاصل نشده، و بقاى بر تقليد در اين مسأله مشكل است.
س ١٧
- زيد از مجتهدى تقليد مىنمود كه سه دفعه گفتن تسبيحات اربعه در ركعت سوم و چهارم را احتياط واجب مىدانسته، آن مجتهد وفات نموده و تقليد