مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٣٣ - س ٣٧٦
مسائل وطن
س ٣٧٣
- در اين منطقه عشايرنشين هستند، در حدود ٨ ماه ده هستند و به خاطر چراى دام خود به منطقهاى مىروند (البته منطقهاى است معين) آيا اين منطقه كه چهار ماه در آن زندگى مىكنند وطن آنها محسوب مىشود يا نه؟
ج
٣٧٣- در صورتى كه هر دو منطقه را بعنوان وطن اتخاذ نمودهاند، نماز آنها در هر دو محل تمام و روزه صحيح است.
س ٣٧٤
- سربازخانه براى سربازان حكم وطن را دارد يا خير؟ و تكليف نماز و روزه آنها چگونه است؟
ج
٣٧٤- سرباز در پادگان خود حكم مسافر را دارد، اگر ده روز در آنجا نمىماند بايد نماز را شكسته بخواند و روزه نمىتواند بگيرد، و اگر با قصد اقامت ده روز در يك محل بماند بايد نماز را تمام بخواند و روزه را بگيرد.
س ٣٧٥
- شخصى مدت يك سال و يا بيشتر بدون قصد توطن در منطقهاى مانده است، و بعد از گذشت اين مدت قصد توطن نموده، آيا در اين فرض بعد از قصد توطن بلافاصله احكام وطن مترتب مىشود؟ و يا لازم است بعد از قصد توطن بازهم مدتى در آن محل بماند تا احكام وطن مترتب شود؟
ج
٣٧٥- بعد از قصد توطن نيز مقدارى اقامت جهت صدق وطن لازم است.
س ٣٧٦
- طلابى كه در جائى مثل قم يا شيراز مىروند بجهت تحصيل، و قصد دارند دو سال يا سه سال در آنجا مشغول تحصيل بشوند، و بعدا بروند جاى ديگر، و همچنين تاجرى كه در جائى دو يا سه سال بجهت تجارت توقف مىكند و قصد دارد پس از دو سال برود محل ديگر، آيا در اين چند سال كه در آنجا متوقفاند حكم وطن براى آنها ثابت است؟