مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١١٩ - ج
صحيح است، و حد ترخص آن جايى است كه صداى اذان شهر را نشنود و خانهها تشخيص داده نشود هر چند سياهى آن ديده شود، و مبدأ مسافت شرعى براى كسى كه مىخواهد از تهران بجاى ديگر سفر كند، آخرين خانههايى است كه جزء تهران محسوب مىشوند، و منتهاى مسافت براى مسافرى كه از جاى ديگر بتهران مىآيد، اولين خانههائى است كه جزء تهران محسوب مىشوند.
س ٣٣٥
- كسانى كه تهران وطن آنها است هرگاه در داخل تهران به مقدار مسافت شرعى بروند و برگردند، چه براى شغل و چه براى ديدن فاميل يا ساير امور شخصى، نماز و روزه آنها چگونه است؟
ج
٣٣٥- در هر دو مورد نماز تمام و روزه صحيح است.
س ٣٣٦
- هرگاه مسافر قصد اقامه ده روز كند، و قبل از اينكه ده روز تمام شود بنا بگذارد كه به محلى كه كمتر از چهار فرسخ است برود و برگردد، نماز و روزهاش چگونه است؟
ج
٣٣٦- چنانچه قبل از قصد اقامه، اين نيت را داشته، اقامه محقق نمىشود هر چند رفت و برگشت او به آن محل، يك ساعت يا كمتر طول بكشد. بنابراين بايد نماز را شكسته بخواند و روزه هم صحيح نيست، ولى اگر بعد از قصد اقامه ده روز و خواندن حد اقل يك نماز چهار ركعتى، قصد رفتن به محل مفروض، برايش پيدا شود نمازش چه در محل اقامه و چه در آن محل تمام و روزه صحيح است، هر چند رفت و برگشت طول بكشد و مكررا رفت و آمد كند. بلى، در دفعه آخر كه مىخواهد از آنجا به محل اقامه برگردد و بنا ندارد كه ديگر به آنجا برود و بناى ده روز ديگر در محل اقامه ماندن را هم ندارد، از همانجا مسافر محسوب مىشود و از جهت نماز و روزه حكم مسافر را دارد. ولى اگر محلى كه از محل اقامه به آنجا