مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٠٤ - س ٢٨٤
س ٢٨١
- اگر پيشانى نمازگزار تماما زخم بنحوى كه همين كه به مهر رسيد خون از آن جارى مىشود، و هر چه هم صبر كند فايده براى جلوگيرى از خونريزى ندارد، تكليف اين فرد براى نماز خواندن به چه صورت است؟
ج
٢٨١- در فرض سؤال اگر ممكن است خاك نرم يا ماسه تهيه كند و پيشانى را آرام روى آن بگذارد بطورى كه خون خارج نشود، و اگر ممكن نشد بر يكى از دو جبين سجده كند، و اگر آن هم ممكن نباشد ذقن را بر ما يصح السجود عليه بگذارد، و اگر آن هم ممكن نشد به اندازه سجده خم شود لكن پيشانى را روى زمين نگذارد و رجاء با سر هم به سجده اشاره كند.
س ٢٨٢
- در سجده آخر هر نماز بعد از ذكر سجده، هر دعائى بخوانيم نمازمان اشكالى پيدا نمىكند؟
ج
٢٨٢- اشكال ندارد.
س ٢٨٣
- در تيمم بايد انگشتر را از دست بيرون كرد كه حائل بين كف دست با زمين نباشد، بنابراين در سجده كه انگشتر حائل كف دست با زمين هست بايد بيرون كرد، يا واجب فقط كف دست است، و گذاشتن انگشتها بر زمين مستحب است.
ج
٢٨٣- در سجده گذاشتن انگشتان بر زمين لازم است، لكن در سجده مباشرت زمين با دست لازم نيست و حاجب مانعى ندارد و با دستكش هم مىشود نماز خواند، ولى در تيمم لازم است بشره دست بزمين برسد، لذا بايد انگشتر را از دست بيرون بياورد.
س ٢٨٤
- روى سنگ يا چوب، نوشتههائى دارد از جوهر يا مركب، سجده جائز است يا خير؟