مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٧٦ - ج
ج
٥٠٢- جايز نيست.
س ٥٠٣
- شخصى براى درو كردن حاصل خود در ماه رمضان ناچار به گرفتن اجير است و اجيرها از او مطالبه ناهار مىكنند، و تأخير درو تا انقضاء ماه رمضان موجب تضرر او مىباشد، تكليف او چيست؟
ج
٥٠٣- تهيه ناهار براى افراد روزهخوار غير معذور شرعى، اعانت بر اثم و حرام است.
س ٥٠٤
- شخصى داراى مرضى است كه قادرست يك روز روزه بگيرد، دو سه روز يا بيشتر بخورد تا بتواند يك روز ديگر روزه بگيرد، آيا روزه بر وى واجب هست؟ و اگر خوراكى مخصوص، اين مدت را كم نمايد، ليكن استطاعت خريد نباشد و يا استطاعت خريد باشد ليكن تهيهاش آسان نباشد تهيه آن خوراكى واجب است؟
ج
٥٠٤- روزهائى را كه قدرت دارد و خوف ضرر ندارد، روزه بگيرد و هر روزى كه قدرت ندارد يا خوف ضرر دارد، افطار نمايد و در صورتى كه روزه گرفتن متوقف بر دوا يا خوراك معينى باشد تهيه آن در صورت امكان واجب است.
كفاره روزه
س ٥٠٥
- زيدى براى كفاره شصت مد طعام، چنانچه به عمرو، كه مثلا داراى دو بچه صغير و يك فرزند كبير و يك زوجه دائمه است، پنج مد تسليم نمايد و عمرو هم ولاية از طرف صغار قبول كند، كافى است؟ يا در اين مسأله زوجه با اولاد فرق دارند، چون بعضى در كيفيت استحقاق نفقه زوجه و اولاد شبهه كردهاند.
ج
٥٠٥- همين كه زوجه فقيره باشد كافى است كه پنج مد به عمرو تسليم نمايد.