مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٣٨ - س ٣٩١
ج
٣٨٧- جوان مزبور نمازهائى را كه يقين دارد پس از بلوغ در حال جنابت خوانده بايد قضا نمايد، ولى روزههاى او با چهل بحكم يا موضوع محكوم بصحت است و قضا ندارد.
س ٣٨٨
- اخيرا نمازى بنام نماز قضاى عمرى بين مردم پاكستان رواج يافته كه اين نماز چهار ركعتى در ليلة القدر خوانده مىشود، و شايع شده كه اين نماز، كفاره و مجزى از همه نمازهاى قضاست. آيا در اسلام چنين نمازى هست يا اين جزء بدعتها مىباشد؟
ج
٣٨٨- نمازهائى كه قضا شده بايد بهمان نحو تدارك شود، و جز با انجام آن برائت ذمه حاصل نمىشود.
س ٣٨٩
- شخص بيمار كه قادر به خواندن نماز ايستاده نبوده است و نماز خود را نخوانده است، كسى كه مىخواهد نمازهاى قضاى او را بجا آورد نشسته بخواند يا ايستاده؟
ج
٣٨٩- بايد ايستاده بخواند.
س ٣٩٠
- شخصى در اثر عدم درك صحيح مسأله، هميشه اول پاى چپ را قبل از پاى راست مسح مىكرده، زيرا عبارت (پاى چپ را قبل از پاى راست مسح نكند) خيال كرده (بكند) است و بر خلاف وظيفه رفتار مىكرده، آيا قضاى آن صلوات واجب است؟
ج
٣٩٠- در فرض مذكور نمازهائى را كه با چنين وضوئى خوانده بايد قضا كند
س ٣٩١
- شخصى نماز صبح را با تيمم و ظهرين را با غسل و عشائين را با وضو بجا آورده، و بعد از چند روز يقين مىكند كه تيمم، يا غسل، يا وضويش باطل