مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٧٧ - س ٥١٠
س ٥٠٦
- كسى كه كفاره مد بر ذمه دارد، آيا مىتواند وجه يك چارك نان به قيمت دولتى و معمول نانوائيها را به فقير بدهد، و او را وكيل كند بر خريد نان يا خير؟
ج
٥٠٦- در صورتى كه فقير مورد اعتماد باشد، مىشود او را وكيل كرد كه براى صاحب پول گندم يا نان بخرد و براى خود بردارد، بلى اگر بعدا كشف خلاف شد مبرئ ذمه نخواهد بود.
س ٥٠٧
- براى اطعام مسكين در كفاره روزه، اگر عدهاى را دعوت كند و به آنها نان و پنير بدهد يا به آنها آش بدهد كه سير شوند، كفايت مىكند يا خير؟
ج
٥٠٧- در صورتى كه فقير باشند، كفايت مىكند.
س ٥٠٨
- آيا كفاره كسى كه به علت مريضى نتواند روزه بگيرد به خواهرش كه شوهر هم دارد مىرسد يا نه؟
ج
٥٠٨- در صورتى كه خواهر و شوهرش هر دو فقير باشند، پرداخت كفاره به آنها مانعى ندارد.
س ٥٠٩
- اگر پول كفاره افطار رمضان را مصرف غذاى هيئتهاى عزادارى و امثال آن كرد كه در ضمن يقين حاصل مىشود ٦٠ نفر فقير در آن جلسه اطعام شدهاند، آيا اين عمل جائز بوده و پرداختكننده برئ الذمه مىشود يا نه؟
ج
٥٠٩- در فرض سؤال اگر تمام مخارج بعهده او باشد و يقين حاصل كند كه اطعام شصت مسكين از مال او شده كافى است، ولى اگر مخارج مشترك باشد چون معلوم نيست كه شصت مسكين از مال او اطعام شده است كفايت نمىكند.
س ٥١٠
- اگر كسى در كفاره افطار صوم رمضان صيام شهرين را اختيار كرد و با