مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٤٩ - س ١١٩
ج
١١٧- اگر تيمم بدل از غسل براى عبادت در وقت عبادت باشد، مىتواند با آن تيمم به مسجد برود، و بعد از عبادت در مسجد توقف و مكث نمايد.
مسائل جنابت
س ١١٨
- آبى كه گاهى بعد از خروج منى بيرون مىآيد و به آن (وذى) مىگويند و حكم به طهارت آن شده است، آيا منظور از اين آب، آبى است كه بعد از منى و قبل از استبراء خارج مىشود، يا آبى است كه بعد از منى و بعد از استبراء از منى- كه با بول است- بيرون مىآيد، اگر مقصود صورت اول باشد، اين آب ظاهرا رطوبت مشتبهه به منى است و محكوم به نجاست مىباشد، و اگر مقصود صورت دوم باشد، اين همان آبى است كه عقب بول خارج مىشود و به آن (ودى) مىگويند، و چيز علاوهاى نيست، مگر صرف اصطلاح باشد، و لا مشاجرة في الاصطلاح، يا مقصود هر دو صورت است؟
ج
١١٨- مقصود آبى است كه بعد از خروج منى و قبل از استبراء به بول خارج مىشود كه ذاتا پاك است، بنا بر اين هرگاه پس از خروج منى و قبل از استبراء به بول غسل نمايد و پس از غسل رطوبتى خارج شود كه نداند منى است يا وذى، محكوم به نجاست است و نيز بايد مجددا غسل نمايد، و اگر بداند كه فقط وذى است و منى با آن خارج نشده، طاهر است و غسل هم لازم نيست.
س ١١٩
- شخصى بعد از ماه مبارك رمضان شك در انجام دادن غسل جنابت مىكند كه در گردنش بوده است، آيا بنا را بر صحت صوم گذارد بطورى كه در نماز چنين است؟ و نيز شخصى در اوائل بلوغ جنب شده و نماز و روزههايش را نيز بجا آورده است، و بعد از گذشتن سالها شك مىكند آيا بعد از بجا آوردن غسلش اعمال مزبوره را انجام داده است يا خير؟ و مع هذا احتمال بعمل آوردن