مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٢٧١ - ج
س ٧٥٤
- اگر بدستور روحانى كاروان يا اهل علم ديگر شخص حاجى قربانى خود را در وادى محسر ذبح كند و بعد از آن بفهمد اشتباه كرده اين قربانى مجزى است يا خير؟ و على تقدير عدم اجزا، گوينده مسأله ضامن مىباشد يا خير؟
ج
٧٥٤- در صورت تمكن از ذبح در منى بايد دوباره قربانى كند، و مسئلهگو بايد مسأله را بطور صحيح به او تذكر دهد، ولى ضامن نيست.
س ٧٥٥
- اگر شخصى در حج تمتع قربانى را در بيرون از محوطه منى ذبح كرده چون آشنا بمحل نبوده و بعد در همانجا از موى سرش قيچى كرده بقصد تقصير عوض حلق، بعد متوجه شده آمده در منى قربانى را اعاده نموده، بعد از برگشتن از مكه بايران و شك دارد كه بعد از قربانى دوم در منى، تقصير را انجام داده يا اينكه بهمان تقصير اولى اكتفا نموده، اكنون باين ترديد اعتنا بكند يا خير؟ و اگر كسى بداند كه يقينا تقصير ننموده باشد تكليفش چيست و به حج صدمه دارد يا نه؟
ج
٧٥٥- در فرض سؤال حج صحيح است، بلى اگر يقين داشته باشد كه حلق يا تقصير ننموده، در هرجا باشد بايد تدارك كند و بنا بر احتياط استحبابى موى خود را بمنى بفرستد تا در منى دفن شود، و اگر متمكن باشد خودش يا نائبش اعمال مترتبه بر حلق را بجا آورد و در صورتى كه شك داشته باشد اعتنا نكند و حج او محكوم بصحت است.
تقصير
س ٧٥٦
- كسى كه وظيفه او حلق مىباشد به ماشينهاى تهزنى مىتواند اكتفاء كند يا خير؟ و اگر بعد از عمره تمتع سر را با آن ماشينها بزند كفاره دارد يا خير؟
ج
٧٥٦- احتياط لازم لا يترك اين است كه با تيغ بتراشد، و در فرع دوم اگر عمدا باشد، و به آن قصد تقصير نكرده باشد كفاره دارد، و الا احوط كفاره است.