مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٦٨ - ج
س ٤٧٨
- اگر كسى پيش از تمام شدن پانزده سال قمرى، يكى از دو نشانهاى كه در مسأله ٢٢٦٠ توضيح المسائل بدان اشاره شده در او ظاهر شود، ولى پس از پايان پانزده سال قمرى به انجام فرائض دينى بپردازد، آيا قضاى نمازهاى فوتشده بين بلوغ جنسى تا تمام شدن پانزده سال واجب است؟ و آيا روزههايى كه در اين مدت نگرفته است حكم افطار عمدى را دارد يا خير؟
ج
٤٧٨- بلى در صورت مفروضه قضاى نماز و روزه او لازم است، و با فرض اينكه ترك روزه از راه جهل به بلوغ بوده، قضاى تنها كافى است و كفاره ندارد.
س ٤٧٩
- آيا روزه براى سرباز واجب است يا خير؟ در صورتى كه مىدانيم روزه گرفتن در حال سربازى موجب ضعف قواى جسمانى شده و نيروى كافى به بدن نمىرسد. در صورتى كه جواب با چنين شرايطى نگرفتن روزه باشد، آيا بعد از خدمت نظام وظيفه بايد روزههاى قبلى را قضا كرد و آيا كفاره هم دارد يا خير؟
ج
٤٧٩- اگر روزه موجب اضرار به جسم نباشد، مجرد ضعف قواى جسمانى، مجوز افطار نيست و اگر عمدا روزه نگيرد قضا و كفاره دارد، و اگر مسافر باشد روزه او صحيح نيست و بعد بايد قضاى آنها را بگيرد.
س ٤٨٠
- زيد تمامى ماه رمضان را در مسافرت بوده و روزه نگرفته، دوم شوال كه به وطنش بازگشته به محض ورود فوت شده آيا قضاى اين روزهها واجب است يا خير؟
ج
٤٨٠- در فرض سؤال چنانچه وصيت بگرفتن نائب جهت قضاى روزه نكرده، اكبر اولاد ذكور متوفى قضاى آن را بگيرد و اگر اولاد ندارد احتياطا ورثه بايد از طرف او قضا نمايند و قضا ساقط نمىشود، به مسأله ١٣٩٩ توضيح المسائل مراجعه شود.