مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٣٧ - س ٣٨٧
اعراض از وطن
س ٣٨٥
- وطن اصلى شخصى يكى از روستاهاى اطراف شهرى است (با فاصله شرعى) كه مدتى پيش به قصد توطن به آن شهر مهاجرت مىكند، و حتى خانهاى ملكى در آن شهر فراهم مىكند، و يكى دو سال در آنجا با قصد توطن مىماند، ولى پس از آن دوباره محل زندگى را به وطن اصلى تغيير مىدهد و مىگويد كه از آن شهر مفروض در مسأله اعراض نكرده است، و در سال حدود يك ماه نيز به آن شهر رفت و آمد مىكند. حال آيا با اين وضعيت هنگام رفتن او به آن شهر حكم مسافر را دارد يا حكم حاضر را؟
ج
٣٨٥- نماز او، با فرض عدم اعراض، تمام و روزه صحيح است.
نماز قضا
[احكام مربوط به خود نماز قضا]
س ٣٨٦
- شخصى اموالى را معين نموده تا بعد از مرگش به مصرف صوم و صلاة و غير هما برسد و چندين سال نماز ذكر نموده كه در وصيتنامه نوشتهاند و به اين مطلب اشاره نكرده كه بعضى از نمازها در مسافرت قضا شده، و ظاهرا بعضى از نمازها طبيعى است كه در سفر قضا شده و بايد شكسته قضا شود و مىدانيم متوفى متوجه اين مسأله نبوده حال وظيفه عاملين بوصيت چيست؟
ج
٣٨٦- در فرض سؤال اگر ورثه يا وصى مىداند كه نماز قصر هم بر ذمه ميت بوده، بايد بمقدار معلوم براى ميت نماز قصر بگيرند يا انجام دهند، و اگر نمىدانند بايد براى او نماز تمام استيجار نمايند.
س ٣٨٧
- نوجوانى است قبل از بلوغ جنب شده، ولى در اوائل بلوغ توجه به غسل جنابت نداشته، و مدتى با همين حال روزه گرفته و نماز خوانده، تكليفش چيست؟