مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٧٩ - ج
ج
٥١٤- فرق نيست در وجوب قضا و كفاره بين دو نفر مذكور، و بر هر دو كفاره افطار عمدى واجب است.
س ٥١٥
- افراد دائم المرض كه از بهبودى تا ماه رمضان آينده مأيوس هستند، آيا مىتوانند كفاره روزه را بعد از ماه رمضان بپردازند، يا اينكه بايد تا ماه رمضان آينده صبر نمايند.
ج
٥١٥- در فرض سؤال بايد صبر كنند تا رمضان سال بعد، اگر موفق به گرفتن قضاى روزههاى خود نشدند آن وقت كفاره بدهند، و اداى كفاره قبل از رمضان بعدى، مجزى نيست هر چند مأيوس از بهبودى باشند.
س ٥١٦
- كسى كه از اول ولادت تا موقع تكليف در محيط بىاعتنائى به دستورات دين رشد نموده و تحت تأثير چنين جوى و در ميان چنين افرادى بزرگ شده، و احتمال نمىداده تكاليفى الزامى از ناحيه دين داشته باشد، سه سال اول تكليف يا بيشتر، روزههاى خود را خورده، آيا جاهل قاصر است يا مقصر؟
تكليف كفاره روزهاش چيست؟
ج
٥١٦- در فرض سؤال اگر از راه جهل مركب احتمال نمىداده كه تكليف متوجه او باشد، و به اين جهت تحقيق نكرده، جاهل قاصر است، و بايد قضاى روزهها را بگيرد ولى كفاره ندارد، و همچنين اگر شك داشته باشد كه قاصر است يا مقصر، ولى اگر احتمال مىداده و كوتاهى در شناخت وظيفه نموده باشد، جاهل مقصر است و بايد علاوه بر قضا، كفاره هم بدهد.
س ٥١٧
- آيا كفاره ماه مبارك رمضان فقط بايد نان تنها باشد، يا مىتواند خوردنى ديگر بدهد؟
ج
٥١٧- هر چيزى كه صدق اطعام كند كافى است، و حد اقل آن براى هر فقير ده