مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٧١ - ج
چگونه مىشود كه اگر قبل از ظهر به وطن برگردد بايد نيت روزه نمايد، و حال آنكه مىفرمائيد: نيت قطع، مبطل صوم است؟
ج
٤٨٦- فرق بين مسافرت و نيت قطع روزه به مفطرات، اين است كه سفر از مفطرات نيست، بلكه مسافرت موجب تبدل عنوان مىشود، يعنى: عنوان حاضر مبدل به عنوان مسافر مىشود، و قهرا تكليف نيز عوض مىشود، نه اينكه صائم به سفر كردن، صوم را افطار مىكند.
س ٤٨٧
- چه مىفرمائيد درباره كسى كه در ماه رمضان به شهر هشت فرسخى مسافرت مىكند، و منظورش اين است كه در همان شهر روزهاش را بخورد و جدّا روزه نباشد، ولى نتوانسته و فرصت پيدا نكرده تا مبطل بعمل آورد، و بعد از برگشتن در محل، نيت روزه كرد، همان روز را بايد روزه بگيرد يا خير؟
ج
٤٨٧- اگر قبل از ظهر به وطن برگشته، واجب است فورا قصد روزه بنمايد و روزه صحيح است، و اگر بعد از ظهر به وطن برگشته روزه باطل است و قضا دارد.
س ٤٨٨
- اين جانب كارمند و براى شغل همه روزه در رفت و آمد در حد مسافت هستم، تكليف نماز و روزهام چيست؟ و آيا مىتوانم روزه قضا بگيرم؟
ج
٤٨٨- در فرض سؤال تا وقتى كه براى انجام شغل خود رفت و آمد داريد بنظر حقير نماز تمام و روزه صحيح است چه ادا باشد چه قضا.
س ٤٨٩
- در ماه رمضان شخص مسافر از سفر به وطن بازمىگردد، اما وصول بحد ترخص قبل از زوال بوده، و ورود به وطن بعد از زوال بوده است، وظيفه اين شخص نسبت به روزه آن روز چيست؟
ج
٤٨٩- در فرض سؤال كه مسافر قبل از زوال به حد ترخص بلد خود رسيده، و قبلا در راه مفطرى بجا نياورده، همانجا قصد روزه كند و روزهاش صحيح است.