مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٣٣ - ج
ج
٦٢- در فرض مسأله افكارى كه به ذهن چنين شخصى خطور مىكنند موجب خروج از دين نيست، ولى در موقعى كه اين افكار به ذهن مىآيد، دست روى سينه بگذارد و مرتب (لا حول و لا قوة الا باللّه العلى العظيم) بگويد تا از ذهن او خارج شود، خداوند تأييد فرمايد.
س ٦٣
- اگر مسلمانى (نعوذ باللّه) يك بار به خدا و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله اهانت كند، و اين عمل در ملأ عام نباشد، و مدتى بعد از گفته و كرده خود پشيمان شود، و در حالت اختيار كامل و بدور از هر گونه عسر و حرج توبه كرده و به اصول اساسى دين و شريعت مقدس اقرار و تقديس نمايد، حكم چنين شخصى چيست؟ آيا توبه او قبول است؟
ج
٦٣- در فرض سؤال توبه او قبول است، و از اظهار مطلب بديگران خوددارى نمايد، و چون با ارتداد اموال او به ورثه مىرسد در صرف آن از وارث حين ارتداد اذن بگيرد، و اگر زوجه داشته عقد او را تجديد نمايد
س ٦٤
- برادرم در اثر نشست و برخورد با بعضى صوفيها گرايش به صوفيگرى پيدا كرده، و هر چه با او صحبت مىشود كه از اين راه برگردند متأسفانه، با شناختى كه ايشان پيدا كرده، قبول نداشته و به هيچ وجه حاضر به رد صوفيگرى نيستند، از طرف ديگر اختلاف نظرى كه بين افراد خانواده با ايشان در رابطه با صوفيگرى بوجود آمده، باعث شده كه بين پدر و مادر و اين برادرم چندين بار كار به مشاجره لفظى كشيده شود. استدعا و تقاضا دارد براى اينكه اين اختلاف از بين برود در ذيل همين نامه مسأله صوفيگرى را مختصرا توضيح، و نظريه برادرم راجع به رد يا قبول صوفيگرى را مرقوم داريد.
ج
٦٤- بنظر حقير تمام طوائف صوفيه از صراط مستقيم منحرفند، و چنانچه