مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٣٠٦ - ج
ج
٨٤٥- در فرض سؤال چنين كلمهاى مضر به صحت عقد نيست.
س ٨٤٦
- مردى زنى را يك ساله صيغه كرد و زن شرط كرد اگر شوهر خوبى برايش پيدا شود مرد مدت صيغه را ابراء كند. اتفاقا در بين سال خواستگار عقد دائم برايش پيدا شود. مرد در ايام حيض زن، مدت را بخشيد. بعد از چند روز همان مرد چون همسايه آن زن بود بخاطر محرميت كه نزديكى با هم نكنند، پانزده روزه صيغهاش كرد تا عده منقضى شود. سؤال اول: آيا ابراء مدت در ايام حيض درست است يا نه؟ دوم: آيا دفعه دوم زن عادت شود و پاك شود مىتواند با ديگرى ازدواج كند، يا لازم است بار سوم هم عادت شود و پاك شود؟ سوم:
چون در صيغه بار دوم نزديكى بعمل نيامد، آيا بر عده صيغه اول اضافه مىشود يا خير؟
ج
٨٤٦- در مورد زنى كه به عقد انقطاعى مردى در آمده، مرد مىتواند مدت را ببخشد اگر چه زن در عادت زنانه باشد و بعد از بخشيدن مدت بايد دو حيض تمام عده نگهدارد، يعنى آن چند روزى كه از ايام حيضش بعد از بخشيدن مدت باقى مانده، از عده حساب نمىشود و اين حكم در موردى است كه نزديكى بعمل آمده باشد، ولى اگر زن و مرد نزديكى نكردهاند عده ندارد. و در مورد سؤال كه همان شخص اولى كه زن را صيغه كرده بود، بعد از بخشيدن مدت مجددا او را پانزده روزه صيغه كرده و دخول نكرده، چيزى بر عده اول اضافه نمىشود.
س ٨٤٧
- آيا دخترى را كه بدون عقد با يك شخص تحت عنوان دوست پسر رابطه جنسى دارد، مىتوان متعه نمود يا خير؟
ج
٨٤٧- اشكال ندارد.