مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٢٤ - ج
ج
٣٥٠- حد ترخص در تهران و امثال آن، دور شدن از آخرين ساختمانهاى مسكونى است بحدى كه اذان شهر را نشنود و ساختمان آن را بطور روشن تشخيص ندهد.
س ٣٥١
- مسافت بين منى و عرفات و آخرين منازل مكه فعلا كمتر از چهار فرسخ است، آيا بازهم نماز شخص در عرفات (از اهل مكه يا مقيم عشرة ايام) محكوم به قصر است يا به تمام؟
ج
٣٥١- در فرض مذكور وظيفهاش اتمام نماز است.
س ٣٥٢
- اگر كسى حساب كرد و يقين برايش حاصل شد كه مسافرتش ده روز طول مىكشد، و نماز را تمام خواند، و بعد معلوم شد كه مسافرتش بيشتر از نه (٩) روز نبوده و در حساب اشتباه مىكرده، تكليف نمازش چيست؟
ج
٣٥٢- نمازهائى را كه تماما خوانده در موردى كه بايد قصر بخواند، اگر بعد از وقت فهميده قضا ندارد، و اگر در وقت متوجه شود بايد قصرا اعاده نمايد.
شغل در سفر
س ٣٥٣
- كسى كه بين دو محل (محل كار و محل سكونتش) همه روزه جهت كار در رفت و آمد است، طبق فتواى حضرتعالى دائم السفر محسوب و نماز و روزهاش صحيح است، ولى اگر همين شخص براى ديدن يا تفريح به محل كارش در ايام تعطيل برود، تكليف نماز و روزهاش چيست؟
ج
٣٥٣- در صورتى كه سفرش براى كار نباشد، نمازش قصر است و روزهاش صحيح نيست، مگر آنكه در محلى كه مىرود قصد اقامت ده روز داشته باشد كه در اين صورت نمازش تمام و روزه صحيح است.