مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٨١ - س ٥٢٤
ج
٥٢١- نمىتواند.
س ٥٢٢
- آيا كفارات واجب مانند كفاره روزه و قسم را مىتوان به سازمان بهزيستى (كه عده فراوانى معلول و بىسرپرست را اداره مىكند) پرداخت نمود؟
ج
٥٢٢- اگر كفاره دهنده اطمينان داشته باشد كه كفاره طبق دستور شرع به فقرا مىرسد، اشكال ندارد و لكن با مقررات ادارى فعلا حصول اطمينان مشكل است.
س ٥٢٣
- شخصى مثلا چهار صد روزه را افطار عمدى نموده و مىخواهد به شصت فقير بهر كدام يك خروار گندم (چهار صد مد) بپردازد باين كيفيت كه از طرف ٦٠ فقير وكيل مىشود، و اگر صغيرند از طرف ولى شرعى آنها وكيل مىشود، كه وكالة براى آنها گندم را به نيت كفاره، قبض و سپس براى آنها بفروشد كه خريدار هم خودش باشد. يك خروار گندم مىخرد و براى فقير اول به قصد كفاره وكالة قبض مىكند، و بعد وكالة از جانب همان فقير مىفروشد به خودش (به قصد انشا) كه قهرا اين شخص در مورد هر فقيرى هم معطى است و هم معطى له، و هم بايع است و هم مشترى، و سپس براى فقير دوم و سوم و هكذا تا تمام شصت نفر، و پول يك خروار گندم بهر كدام آنها يا به ولى آنها مىدهد، آيا به اين كيفيت اعطاى طعام به ستين مسكين صدق مىكند يا نه، و مبرئ ذمه هست يا نه؟
ج
٥٢٣- در فرض مذكور بنحوى كه مرقوم داشتهايد، صحيح و مبرئ ذمه است.
س ٥٢٤
- اگر ٦٠ مسكين جهت اطعام كفاره افطار عمد يافت نشود، و شخص هم نتواند شهرين متتابعين روزه بگيرد، آيا اطعام ساقط مىشود، يا بايد پول اطعام را در خيرات و مبرات صرف نمايد؟