مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٥٢ - س ١٢٩
فراموش كرده است و مشغول زندگى عادى است- مثلا در حال راه رفتن- بدون اينكه لذتى در نظرش باشد مقدارى منى از او خارج شد، و حالا مىداند كه اين خروج منى بر اثر چند ساعت پيش بوده كه تحريك شده، آيا اين جنابت از حرام محسوب مىشود يا خير؟
ج
١٢٦- در فرض سؤال حكم جنب از حرام را ندارد.
س ١٢٧
- كسى كه آب براى گوشهايش ضرر دارد ولى براى ساير بدنش ضرر ندارد، آيا جائز است روى سرش چيزى بگذارد و غسل را انجام دهد؟ يا بايد تيمم بدل از غسل انجام بدهد؟
ج
١٢٧- اگر منظور اين است كه آب داخل گوش برود ضرر دارد، شستن داخل گوش در غسل واجب نيست، و مىتواند در گوش خود پنبه بگذارد و غسل نمايد، و اگر آب براى ظاهر گوش ضرر دارد اگر ممكن است دست را در آب بگذارد و گوش را به قصد غسل تر نمايد غسل صحيح است، و جبيره و تيمم كافى نيست، و اگر ممكن نباشد بايد تيمم بدل از غسل انجام دهد.
س ١٢٨
- شخصى ١٥ روز به ماه رمضان مانده جائى از بدنش شكسته است و پانسمان و چسب نموده، و مدتى غسل جبيره بجا آورده، و در اين مدت كه غسل جبيره بجا آورده ١٥ روز از ماه رمضان گذشته، و جنابت هم در ماه رمضان روى داده، نماز و روزه اين شخص در مدت مذكوره چطور است؟
ج
١٢٨- مادامىكه معذور بوده و با غسل جبيرهاى نماز و روزه بجا آورده صحيح است و قضا ندارد.
س ١٢٩
- شخص يك روز يا دو روز بعد از غسل جنابت، مانعى در كف پاها و