مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٢٦ - ج
خصوصيات ياد شده شبيه به معلم مذكور است، گاهى كه براى سركشى به همسر و يا امور غير شغلى ديگر به وطن بر مىگردند نماز و روزه آنها در اين سفر در مسير رفتن به وطن و بازگشت از آن چگونه است؟
ج
٣٥٧- بطور كلى كسانى كه شغل آنها در سفر است چه آنهايى كه در سؤال، ذكر شده يا غير آنها، در صورتى كه همه خصوصيات ذكر شده در سؤال را داشته باشند و معلوم باشد كه حد اقل تا چهار ماه اين شغل ادامه دارد، نمازشان در بين راه مسافرت به وطن هم، تمام و روزه صحيح است.
س ٣٥٨
- معلمى كه براى تدريس، يا محصلى كه براى تحصيل، يا اهل علمى كه براى تبليغ، يا كشاورزى كه براى كشاورزى به مقدار مسافت شرعى مىرود، يا كسى كه محل كسب با وطنش، يا محل شغل اداريش با وطن اين فاصله را دارد، يا دورهگردى كه براى فروش جنس، و يا مهندس و معمار و بنا و كارگرى كه براى ساختمانسازى و يا راهسازى، و يا كسانى كه براى هر كار صنعتى يا خدماتى اين فاصله را طى مىكنند، وظيفه آنها نسبت به نماز و روزه را بيان فرمائيد.
ج
٣٥٨- در تمام موارد سؤال و مانند آن، چنانچه امور مذكوره شغل آنها باشد و بنا داشته باشند حد اقل تا چهار ماه ادامه دهند و ده روز متوالى در وطن نمانند، در محل كار و بين راه در رفتن و برگشتن نمازشان تمام و روزه صحيح است.
توضيح اينكه: اگر از اول معلوم باشد كه اقلا چهار ماه شغلشان در سفر است، در سفر اول نماز شكسته است و روزه صحيح نيست، و در سفر دوم به احتياط مستحب جمع بين قصر و اتمام و روزه و قضاى آن نمايند، و از سفر سوم نماز تمام و روزه صحيح است، و چنانچه از اول معلوم نباشد، بايد به مقدارى سفر