مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٠٨ - ج
ج
٢٩٤- آن مقدار از نماز كه رجاء انجام شده، ضررى به صحت نماز ندارد.
س ٢٩٥
- اگر كسى سه نماز خواند (بعد از اينكه كثير الشك شده بود) و شك ننمود ولى حالت كثرة شك در شخص باقى است، يا شك در زوال حالت كثير الشكى دارد، حكمش را بيان نمائيد.
ج
٢٩٥- اگر سه نماز بدون شك بخواند حكم كثير الشك از او زائل مىشود، و در صورت شك در زوال حالت كثير الشكى هم، چنانچه سه نماز بدون شك خوانده باشد حكم كثير الشك را ندارد.
س ٢٩٦
- مراد از نماز (در رابطه با كثير الشك بودن) آيا فقط نماز فراداى واجب است يا شامل نماز جماعت و نماز مستحب نيز مىشود.
ج
٢٩٦- شك در نماز مستحبى بنفسه اعتبار ندارد و لو كثير الشك نباشد، و كثرة شك بايد در نماز واجب باشد، و اگر نماز جماعت مىخواند در صورتى كه شك در بعض اعمال خودش باشد، كه مورد رجوع به امام نيست، حكم كثير الشك را دارد.
س ٢٩٧
- اگر كسى عرفا كثير الشك باشد، ولى در سه نماز پشت سر هم شك نكند حكم آن چيست؟
ج
٢٩٧- اگر در سه نماز مرتب شك نكند، حكم كثير الشك زائل مىشود.
س ٢٩٨
- كسى كه در نماز چهار ركعتى يكى از شكهاى باطلكننده برايش پيش آمده و در شك باقيمانده، و مىخواهد نماز را از سر بگيرد منافى لازم است يا خير؟
ج
٢٩٨- در فرض سؤال، نماز دوم بدون عمل منافى باطل است.