تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١١ - تفسير آن روز پشيمانى بيهوده است

فراوانى داده‌اند.

واقع اين است كه" جنب" در لغت به معنى پهلو است و سپس به هر چيزى كه در كنار چيزى قرار گرفته باشد اطلاق مى‌شود، همانگونه كه" يمين" و" يسار" به معنى طرف چپ و راست بدن است، سپس به هر چيزى كه در اين ناحيه قرار گيرد يمين و يسار گفته مى‌شود، در اينجا" جنب اللَّه" نيز به معنى تمام امورى است كه در جانب پروردگار قرار دارد: فرمان او، اطاعت او، قرب او، كتب آسمانى كه از ناحيه او نازل شده است، همه در معنى آن جمع است.

و به اين ترتيب گنهكاران اظهار ندامت و پشيمانى و غم و اندوه و حسرت نسبت به تمام كوتاهى‌هايى كه در برابر خداوند داشتند مى‌كنند، مخصوصا روى مساله سخريه و استهزا نسبت به آيات و رسولان او انگشت مى‌نهند، چرا كه عامل اصلى تفريطهاى آنها همين بى‌اعتنايى و شوخى پنداشتن اين حقايق بزرگ بر اثر جهل و غرور و تعصب است.

اين سخن را گويا زمانى مى‌گويد كه او را به پاى ميزان حساب مى‌آورند، گروهى را مى‌بيند كه با دست پر از حسنات به سوى بهشت روانه مى‌شوند، او نيز آرزو مى‌كند در صف آنان باشد و همراه آنان به سوى نعمتهاى الهى برود.

اين هنگامى است كه او را به سوى دوزخ مى‌برند و چشمش به آتش سوزان‌